الأن که شروع به نوشتن کردهام, ساعت 9:15 صبح است.
بعد از مدّتها تصمیم گرفتم که شروع کنم به نوشتن و کمالگرایی را کنار بگذارم. چراکه همیشه عاشقِ نوشتن همانند افرادی بودم که دایرهلغات زیادی دارند و به اصطلاح, قلمی دلربا دارند.
حال از بحث دور نشویم! دیروز, یکشنبه, اوّلین روزی بود که بعد از یک هفتۀ پرتنش, آرامشی نسبی را تجربه کردم. در طی چند هفتۀ گذشته؛ به نسبت قبل, بازدهی خوبی در انجام کارهایم نداشتم. به کلی روتینِ روزانهام تعادلش را از دست داده بود, و ماجراها همانند موجهای طوفانی, یکی پس از دیگری فرود میآمدند.
با اینحال, روزی بود که توانستم با آرامش نفسی تازه کنم. خوشخبر نبودم. آزمونم را مردود شده بودم امّا اجازه ندادم که خودم را سرزنش کنم. با آن حال و اوضاعی که من داشتم, بهترین عملکردم بود. حتی اگر به موفقّیت منجر نشد. تازه, دوباره میتوان برای آن ثبتنام کرد!
تقریباً نصف روز را خوابیدم. سرماخوردگی خفیفی که از خانواده به من رسیده بود, بالأخره فرصت داشت تا در آرامش خودش را بروز دهد. (و با قرص سرماخوردگیای که خوردم, درجا بیهوش شدم.)
خلاصه, وقتی که بیدار شدم, تصمیم گرفتم این یک روز هم به خودم استراحت دهم و فعلاً سراغ درس و کنکور نروم. درعوض نشستم و تفریح موردعلاقه و نسبتاً همیشگیام را انجام دادم—یعنی نقاشی!
دفتر نقاشیام را برداشتم و تصمیم گرفتم یکی از شخصیتهای موردعلاقهام را به صورت انسان بکشم(همان طراحی کاراکترِ خودمان!) و تصمیم گرفتم این دفعه روی طراحی لباسش تمرکز کنم. (نه اینکه حرفهای باشم, امّا در این زمانها همیشه سعی میکنم با ویدیوهای آموزشی از یوتیوب, کمکم مهارتهایم را ارتقا دهم.)
در کمال تعجّب خودم, طراحی لباسش طوری پیش رفت که از آن به شدت راضی بودم و لذّت بردم! در همان مرحلۀ اسکچ اولیه نیز دلانگیز بود.
بعد از اینکه کمی به خودم استراحت دادم, تصمیم گرفتم درخصوص رنگ کردن هم چند ویدیو آموزشی ببینم و این کار را رنگ کنم. با اینکه همیشه ترس از این داشتم که با رنگ کردن, کارم خراب شود, امّا در ورقهای دیگر تمرین کردم و بعد از موی کاراکتر, شروع به رنگ کردن کردم. و باید بگویم نتیجه را به شدت دوست داشتم!
در همین حین, دلم هوای این را کرد که آهنگ گوش کنم, امّا ذهنم به اندازۀ کافی سنگین بود. ناگهان یادم آمد که در برنامۀ Castbox میتوانم بگردم و به پادکستی گوش دهم. پس همینکار را کردم و چشمم به کانالی خورد که چندوقت پیش, در زمان قطعی اینترنت دنبال کرده بودم تا بعد از وصل شدن اینترنت پادکستهایش را گوش کنم.
و اینطور بود که هنگام رنگآمیزی شخصیتِ نقاشی شدهام, به فردوسیخوانی نیز گوش دادم.
عاشق اینطور لحظاتم که گذر زمان را حس نمیکنم و در انجام کاری که از آن لذّت میبرم غرق میشوم.
درنهایت, برای منی که مدّتها به دنبال لحظهای با آرامش بودم, امروز حکم یک روز طلایی را داشت.
گرچه پای یکسری قضایا هنوز باز است, امّا به این استراحت نیاز داشتم. حال دوباره میرویم تا زندگی را از سر بگیریم.
به امیدِ لحظاتی از تهدل در بودن در آن لذّت ببریم, برای همهمان.
