
مساله ای که نامی ندارد!
هنگامی که تقربیا بیش از نیم قرن پیش " بتی فریدان" برای نخستین بار از " مساله ای که نام نداشت" سخن گفت ، منظورش این بود که خانه داری و مادری کردن برای آن زندگی پرپیمانی که بسیاری از زنان ناخودآگاهانه در آرزوهایش هستند کافی نیست.تحلیلهایی که فریدن از این مساله به عمل آورد، او را مستقیما به مبحث خود و هویت شخصی هدایت کرد و سرانجام " مساله ای که نامی نداشت " به صورت پرسش " من کیستم ؟" درآمد.
فریدن این موضوع را به خصوص در متن تجربیات شخصی خودش به عنوان یک زن جوان، مورد بررسی قرار می دهد : پس از فراغت از تحصیلات دانشگاهی ، وی احساس می کند که انتخاب های زیادی در برابرش است از جمله انتخاب حرفه روان شناسی .
با این حال به جای استفاده از کمک هزینه تحصیلی خاصی که برای گذراندن دوره دکتری روانشناسی به او تعلق گرفته بود، این حرفه را رها میکند، ازدواج می کند و بچه دار می شود، در تمام این مدت مساله بی هدف بودت زندگی خود را به دست فراموشی می سپارد.سرانجام ،سکوت درونی خود را می شکند و با مساله چیستی هویت شخصی خود رو به رو می شود .پس از کلنجار رفتن های گوناگون با خود به این نتیجه می رسد که رضایت خاطر از زندگی را باید در جای دیگر جستجو کند. ادامه دارد...