رهایی
بعد از یازده سال گذشتن از تصادف بد و وحشتناکی که داشتم تصمیم گرفتم به ترسم از ماشین غلبه کنم و رانندگی یاد بگیرم . دوستانم به من پیشنهاد می دادند که حتما مربی ام را آقا انتخاب کنم ، چون مربیهای آقا ترسو نیستند و بهتر رانندگی یاد می دهند. برای شرکت در کلاس عملی رانندگی با مربی آقا باید یک همراه محرم بالای پانزده سال می داشتم ؛ و من نداشتم ? . با یک خانم کلاس برداشتم .
خانم مربی حدودا ۴۵ سال داشت . مانتو و مقنعه مشکی پوشیده بود .چهره جدی و سردی داشت . خیلی با جزئیات و کامل توضیح می داد ولی در دومین جلسه جیغش از استرس و تسلط کم من درآمد . مدام غر می زد که نیم کلاجت افتضاحه و پدر ماشین رو در آوردی!
کم کم داشتم فکر می کردم حق با دیگران بود باید با یک آقا کلاس برمی داشتم !
از آنجایی که چاره ای نداشتم تصمیم گرفتم کمی با صحبت فضای سرد بینمان را دوستانه کنم . سر صحبت را از سختی زندگی در این زمانه باز کردم . با اینکار انگار سوئیچ خانم مربی را چرخانده بودم و ماشین درد دل ایشان روشن شد:
سرپرست خانوار بود ، همسرش چند ماه پیش فوت کرده بود و از دار دنیا به جز سه تا بچه ها هیچ چیزی به ارث نگذاشته بود، متاسفانه آموزشگاه در قبال کار تمام وقت مربیگری ، مربیان را بیمه نمی کرد و از بازنشستگی هم خبری نبود ! حتی سهمیه بنزین هم نداشتند و باید با بنزین سه هزار تومنی به هنرجو آموزش می دادند . مستاجر بود . یک دختر و پسر دانشجو و یک دختر دانش آموز داشت .خودش می گفت اگر مجبور نبود سرکار نمی آمد چون اداره خانه و کارهای خانه هم به عهده اش است .
داشتم زود قضاوت می کردم !
در حین رانندگی ام راننده یک نیسان با عصبانیت به خاطر سرعت پایینم بهم تشر زد ، خانم بغل دست راننده نیسان با طعنه گفت : یکی باید به مربی اش آموزش بده ! راننده پوز خندی زد و با شتاب از کنارم عبور کرد.
از اینکه رانندگی بد من باعث توهین به مربی ام شد ، خجالت کشیدم! خانم مربی نفس عمیقی کشید و گفت : زنها عفریتن ( نگفت ما زنها عفریته ایم ! ) دیدی چطور توی مجلس یا مهمونی دوره می گیرن و غیبت می کنن !
ولی مردها کلاً از کشور و سیاست حرف می زنن ، نه غیبتی نه دوبهم زنی ! قبول داری ؟
نمی خواستم به خاطر تلخی برخورد راننده نیسان و خانم کنار دستش دوباره زود قضاوت کنم . گفتم : نه شاید شرایط و تربیت اشتباه اینطور بار آوردتشون ! شاید اگه شرایط زندگی و تربیت برای مردها و زنها یکسان بود ، شخصیتشون در بزرگسالی جور دیگه ای بود !
کمی خیره به من نگاه کرد از چشمانش خواندم که پیش خودش گفت : از روی شکم سیری حرف می زند !
من یک زنم . در یک جامعه با افکار ریشه دار سنتی و نگاه به ظاهر رو به مدرنیته زندگی می کنم . در وجود خودم و در بین اطرافیانم اصلا بهتر بگویم در وجود تمام مردم کشورم پر است از تفکرات سیاه و سفید کلیشه ای زنانه و مردانه ؛ که متاسفانه سهم زنان از قسمت سیاه رنگ این کلیشه ها و تفکرات بسیار بیشتر از مردان است.
من یک مادرم . درست براساس قانون همین کلیشه ها سنگینی تربیت کودکانم بر عهده من است ! رهایی از بند کلیشه هایی که به خودم به عنوان یک زن و مادر ضربه می زند بسیار سخت است ولی در خودم این وظیفه را احساس می کنم به خاطر دختر و پسرم جوانه تفکری فرای جنسیت و جنسیت زدگی را در دل کودکانم رشد دهم. خودم یاد بگیرم و یاد بدهم که انسانها فقط با معیار انسانیت قضاوت شوند نه زن و مرد بودن !
