
ادبیات زنانه ، ادبیات مصرفی
چندی پیش در یکی از پست های مدرسه نویسندگی زیر عنوان تعریف نوشتن از نگاه مهشید امیرشاهی مطلبی خواندم که فکرم را به خود مشغول کرد:
" داستان های زویا پیرزاد را دیگر به هیچ بهانه ای نمی شود برای کسی خواند. نثرش را ابتدا خودش ، و سپس دیگران ، مصرف کرده اند.همه می دانند که می توانند مثل او بنویسند و با سرهم کردن تکه هایی از بی حوصله گی ها، سینما رفتن ها، تاکسی سوارشدن ها و کارهای دیگرشان ، می توانند برسند به داستان ...."
برای من و همین طور افراد زیادی که می شناسم خواندن داستانهایی از قبیل داستانهای پیرزاد، بلقیس سلیمانی و .. که از زنان می نویسند، از روابط انسانی ، از داستانهای خانوادگی با نگاهی عمیق ؛ لذت بخش است و حتی نوعی الگوی نوشتن محسوب می شود.
چرا که گمان می کنم در سیر روایت رویدادهای یک زندگی عادی، نکته هایی از مشکلات روانی ، اجتماعی ، نیازهای تامین نشده ، تلاش برای یافتن هویت و.. نهفته است.
مسائلی که هر روز و هر روز با آنها درگیر هستیم و با خواندن رمان هایی از این دست که اغلب اتفاقات معمایی و یا جنایی در آنها رخ نمی دهد، همزاد پنداری می کنیم و به همراه نویسنده به درک عمیقی از زندگی می رسیم .
در ادامه مطلبی از زبان "لیز کی" شاعر و داستان نویس هلندی که در ذیل مقاله ای با عنوان ادبیات داستانی زنانه چیست ، در سایت ایران آرت منتشر شده ، می آورم :
" اولینباری که داستان من را به عنوان «داستان زنانه» تفسیر کردند ناراحت شدم اما حقیقت اینجاست که بیشتر آثاری که میخوانم توسط نویسندگان زن نوشته شدهاند. از خواندن شخصیتهای عمیق و داستانهای خانوادگی که درباره روابط انسانی نگاشته میشود لذت میبرم. داستانهای جنایی را دوست ندارم.
از آنجا که داستانهای زنانه در گروه خاصی قرار میگیرد، به مذاق مردان خوش نمیآید. چنین کتابهایی را به راحتی میشناسیم. جلد کتاب نشاندهنده محتوای آن است. بازاریابی و تبلیغات این نوع آثار نیز متفاوت است و به ما میفهماند محتوای آن مصرفی است و اگرچه ممکن است با ظرافت نوشته شده باشند اما درک آن نیاز به تعمق ندارد. اما تصویری ضد زن در این نوع تبلیغات و گروهبندی داستان به زنانه و مردانه وجود دارد. داستان این کتب به ما حس راحتی میدهد و شبیه داستانهایی است که در طول عمرمان بارها به ما گفته شده است.
داستان انسانهایی که احساس خاصی دارند و تلاش میکنند مشکلات خود را حل کنند و عشق جایزه انسانهای خوب نباشد.