
ابرهای آسمان زندگی من
بزرگی گفته است : فرصتها مثل ابر در آسمان زندگی ات در پروازند اگر استفاده کردی می بارند ، اگر ازشان غافل شدی، با اولین وزش باد از آسمان زندگی ات بیرون می روند.
کمی به آسمان امروز زندگی ام دقت کردم ، به انتظار رسیدن ابرهای فرصت نشستم . در ذهن خودم تصور کردم :
- یک پیشنهاد شغلی عالی متناسب با علاقه و شرایط خانه و بچه داری ام !
- پذیرفته شدن مقاله ام در یک مجله معتبر !
- شاید برنده شدن در یک مسابقه یا قرعه کشی ( ولی من که جایی شرکت نکرده بودم !) اممم
" مامان بیا بازی کنیم "
" باشه میام فعلا فکرم مشغوله "
- خب ، دعوت به یک گروه که بتوانم خودی نشان بدهم!
- ایده یک استارت آپ فوق العاده !
" مامان به ناخن هام لاک میزنی "
" چه خبره؟ مگه مهمونی می خوایم بریم ؟!"
- اصلا شاید وقتی برای خرید بیرون رفتم با یک خانم خوش فکر آشنا شدم ، با هم رفت آمد کردیم و از تنهایی هم در آمدم !
" هم گشنمه !هم تشنمه ! هم گشنمه ! هم تشنمه ! ..."
" باشه ، باشه شنیدم "
از گشت و گذار توی گوشی برای پیدا کردن ابرهای درحال گذر خسته شدم .
نگاهش کردم .
غذایش رو خورده بود و کنارم خوابش برده بود .
دستش را در دستم گرفتم ، به انگشتانش نگاه کردم .
کاش ناخنهایش را لاک زده بودم !