نزدیک خانه را میرفتم یادم آمد من اصلا نامش را نمیدانم اصلا او را نمی شناسم با تمام قدرتی که داشتم به دنبالش رفتم او را دیدم که وارد خانه ای شد خیالم راحت شد از بابت همه چیز به خانه ی خودم اومدم از شادی و خوشحالی زیاد در پوست خودم نمی گنجیدم خدایا من خانه اش را پیدا کردم خدایا مرا به مراد دلم برسان من را به آن چشمها برسان من را به آن دریای آرام و بی صدا برسان گشنگی را از یاد برده بودم هیچ هیچی را نمی فهمیدم جز آنکه فقط او را ببینم آن صدا بشنوم همان شب به مادرم زنگ زدم گفتم به اینجا بیاید مادرم وقتی حرفهای من را شنید از خوشحالی نمی دانست چه بگوید مادرم با آن چشمها حرف زد و راضیش کرد که به خواستگاری برویم خواستگاری تمام شد و بالاخره صاحب آن چشمها شدم روزی که از سر کار برمیگشتم روژا ارام و بی صدا خوابیده بود خانه من در تمیزی و زیبای برق میزد با وجودش با آمدنش برکت را با خودش به خانه آورده بود کنارش دراز کشیدم چشمهایش را بوسیدم بیدار نشد به لبهایش رسیدم تکانی خورد پشیمان شدم بیدار شد ببخشید بیدارت کردم عزیزم بخواب با آن چشمها نگاهم کرد نه مهراد خسته ای یکم بخواب خودش را در بغلم جا داد آرامش عجیبی دستم بهم دست میداد موهایش را نوازش کردم او را در بغلم جا دادم و چشمهایم را بستم خستگم رفع شد .
پایان.