نگاهی به دستهای چروک شده و خوشکم زدم دستی به رویشان کشیدم پشتم بر اثر چوب های ریز و درشتی ک بروی کمرم قرار داشت از درد زیاد نمی توانستم حرکت کنم انها را به زور جمع آوری کرده بودم برایم سخت بود چون خارهای آنها من را اذیتم میکرد در حالی ک لنگ لنگان را میرفتم بچه ای با من به من برخورد کرد و روی زمین افتادم خارها به درون پوستم فرو رفتم ناگهان جوانی فرا رسید دستهایم را بر روی او دراز کردم وتضای کمک کردم اما پوزخندی بر روی لبانش دیدم که می خندید و گفت ای پیرمرد تو الان وقت استراحتت است وقت کار کردن خار جمع کردن نیست اشتباه میکنی با خنده از کنارم دور شد من هم با هزار بدبختی بلند شدم و راه خانه را در پیش گرفتم سه سال بعد عصای به دست گرفتم به درون شهر رفتم همان جوان را دیدم ک در گوشه ای نشسته بود و گداییی میکرد نزدیکش رفتم و دستش را به رویم دراز کرد و گفتم ای جوان کار کردن عیب نیست گدایی کرد ننگ و خواری است .
