زخم های زندگیم رو از هم باز نمیکنم می‌گذارم همانطور ارام بسته بمانند نمک روی آنها قرار نمی دهم می‌گذارم در جای خود باقی بمانند گذشته را فراموش میکنم همانطور ک تمام زخم ها و درد هایم از همان گذشته ننگ بیرون آمده است می‌گذارم سر جای خودشان باقی بمانند ارام و آهسته بخوابند بعضی از آدم ها رو از زندگیم به بیرون پرت میکنم ک لیاقتشان همین است حتی بیشتر از این بعضی ها را روی سرم قرار میدهم با وجودشان خوشحالی میکنم فقط سکوت میکنم چون مطمنم یه روزی هم به نوبت ما میرسه زمین گرده می چرخه و نوبت من هم میرسه ....
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور ... حافظ
