همه جای دنیا تیره و تاریک شده است زندگیم دارد از هم می پاشد صدایم در گلویم خسته است مانده است زندگی برایم تکراری شده است نا امید از همه ی دنیا هستم با پاهای لرزان راه میروم هیچ کس مرا از پسر بودن یا دختر بودن تشخیص نمیدهد مهراد با پاهای خسته اما لبخند به لب از پشت نزدیکم شد الهی من قربونت برم چقدر این موها بهت میاد موهای منو نگا به محض اینکه نگایش کردم خودم را در اغوشش پرت کردم دستم را بر روی صورتم گرفتم من دارم میمیرم برو به زندگی ات برس مرا از خودش جدا کرد چشمهایم را بوسید و گفت بدون تو هیج جا نمی رم با تو هر جا میام تو باشی منم اونجام اشک هایم را پاک کرد فردا نوبت عملم بود هیچ امیدی به جز مهراد نداشتم تنها دلخوشیم اون بود چشم هایم ارام روی هم افتاد بعد از چند ساعت بهوش اومدم چشمهایم را باز کردم مهراد را با لبی خندان بالا سرم دیدم دستهایش را گرفتم در اوج خوشحالی در پوست خودم نمی گنجیدم من زنده بودم سرش را به سرم چسپاند دستش را به دور گردنم حلقه کرد ارام گریه کرد ....
