ویرگول
ورودثبت نام
Rozha81
Rozha81زندگیم را با چشمهایت میسازم
Rozha81
Rozha81
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

اشتی بین من و او

در کنار کتابخانه ی چوبیم نشسته بودم کتاب های رنگی رنگیم ک پر از ماجراهای طولانی بود یکی به یکی روی هم میزاشتم تلفنم زنگ خورد اصلا هیچ موقع این ساعت به من زنگ نمی زد شماره ی ناشناس بود ترسی به درون بدنم نفوذ کرد با صدای لرزان جواب دادم

می ترسیدم دوباره سامان باشه دوباره خامش بشم هیچ صدایی نمی اومد فقط صدای نفس های ارام کسی را پشت این تلفن میشنیدم نفس هایش برایم آشنا بود با صدای لرزانی گفتم بله بفرمایید

سحر به محض اینکه صدایش را شنیدم سر جایم خوشکم زد نه می توانستم حرف بزنم نه می توانستم جواب بدهم

سحر یه لحظه قطع نکن الو سحررررررر دیگه صداش رو نمی شنیدم فقط صدای بوق ماشین و صدای فریاد و هیاهوی مردم می اومد ته دلم خالی شد

با صدای گرفته ای گفتم سامان ساماننن جوابی نمی شنیدم میخواستم تلفن را قطع کنم صدای نا آشنا گفت الو خانم این آقا تصادف کرده اگه شما از اشناهای این خانم هستید خودتون رو به بیمارستان برسونید

انگار چنگی به دلم زدند قلبم به لرزش در آمد پاهایم به زمین وصل شده بودند موهایم را چنگ زدم نه این امکان ندارد اشک های گرمم اجازه توبت به دیگری را نمی دادند گویی در مسابقه ای قرار داشتند که قصد پایین امدن داشتند

لباسهایم را پوشیدم بند کفشهایم را محکم بستم راهی بیمارستان شدم به محض رسیدن سراغش را گرفتم اورا نشانم دادند جلو رفتم باورنمیکردم او باشد همان عشق همیشگی من مثل یه جنازه ای بر روی تخت افتاده باشد با لا سرش رفتم دستانش را گرفتم او را صدا زدم اما هیچ تکانی نخورد دکتر به منن گفت متاسفانه به کما رفته است و معلوم نیست اصلا به هوش بیاید یا ن سعی کردم کنترل خودم را حفظ کنم ارام و آهسته از روی صندلی که نشسته بودم پا شدم‌جلو رفتم بی اختیار دستانش را گرفتم دستهایش را بو سیدم اشک هایم روی گونه هایم جاری شدند بی صدا اشک ریختم چند ماه میشد که سامان در کما رفته بود و

مثل یک جنازه ای گوشه اتاق افتاده بود هر روز دعا میکردم هر روز قران میخوندم ناخن هایش را کوتاه میکردم خاطره های خوشی را که با هم داشتم برا یش می گفتم

من و سامان با هم عقد کرده بودیم سر مسالی باهم جر و بحث کردیم کار به اینجا کشید توی بیمارستان بودم پرستار ها منو صدا زدند خبر به هوش آمدنش را بهم دادند از خوشحالی در پوست خودم نمیگنجیدم نزدیک تختش شدم چشمانش را باز کرده بود دکتر ها بالا سرش بودند به من اجازه دادند کنارش بنشینم و با او حرف بزنم

به کنار تختش رفتم دستهایش را گرفتم و بوسییدم تنها حرفی که از دهنش راهی شد تنهایم نگزار خواهش میکنم چشمهایم را روی هم قرار دادم سرم را روی بازوان ضعیف شده اش قرار دادم موهایم را آهسته اهسته نوازش کرد ....

۰
۰
Rozha81
Rozha81
زندگیم را با چشمهایت میسازم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید