آره خوابم نمی بره
دلم باهات به قهوه ی شور
زیر پله های بارون زده میخواد
یه شعر از دل فروغ فرخزاد
یه قطره اشک که بهمون ، به تو و من لبخند بزنه
بگه عیبی نداره ..
سرمون رو خیال های رنگی و کاغذی نوازش بکنه
لپ هامون از سرما گل بندازه
هیچکدوم نتوانیم به زندگی اعتراف کنیم چی می خواهیم
اما یه ذره هم شده شادی های ارزون بسازیم