اما من یادمه تو رو
یادمه که با هم لواشک می خوردیم
یادمه که عاشق ماکارونی پیچی بودی
یادمه که ما ارزون ترین بچه های محل بودیم
یادمه تو رو بیشتر از این کوچه هایی که گذر شون به ته دل مون هم نمی مونه
یادمه که یکبار بعد جوری زخمی شدی اما چون از مادرت می ترسیدی که دعوات بکنه
اصلا زخمت رو نشون ندادی
یادمه که شب ها از به دستشویی رفتن می ترسیدی
یادمه که هندونه رو همین طوری با به گاز پایین میدادی
تو رو یادمه آخه ...