ویرگول
ورودثبت نام
نا.شناس
نا.شناس
نا.شناس
نا.شناس
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

و دوباره من

نمی دونم سال بعد این موقع کجام ...

وسط رویاهام

یا وسط کابوس هام

نمی دونم و این منو می ترسونه

اما خب

قدم به قدم

به آینده ای که در گذشته زندگی می‌کنه ..

نزدیک میشم ..

حس میکنم قدم هام رو به عقبه نه جلو

هر روز یک محاکمه ی دیگر درونم تشکیل میشود

و تقریبا در تمام آنها مجرم منم

مجرم یه زندگی

مجرم هزاران خاطره

و عشق هایی که باعث شدند بیشتر از خودم دور بشوم

نمی دانم چگونه بجنگم

نمی دانم با چه کسی بجنگم

تمام راه ها به من منتهی میشود

و من نمی توانم با خودم رو به رو شوم

شبیه دلقکی که به تنهایی روی صحنه اجرا می کند

آن پایین جز تاریکی و صندل های خالی

روزه ی اشک هام را کسی نظاره نمی کند

من به آنها می خندم طوری که انگار گریه میکنم

و از میان آنها کسی تکان نمی خورد

کسی به کمک من نمی آید

کسی مرا در آغوش نمی گیرد

و من جان می بازم میام رویاهایم ...

رویای تو و هزاران خاطره ...

زندگی
۶
۰
نا.شناس
نا.شناس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید