ویرگول
ورودثبت نام
نا.شناس
نا.شناس
نا.شناس
نا.شناس
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

امید ، یه پروسه ی مزخرف

امید دادن به آدمها خیلی مزخرفه

مثل یه بیماریه

یه فرار عجیب از تحمل کردن درد اون آدم

مثل لبخندی که موقع رژ زدن پخش صورتت میشه

اما من دوست دارم به موقعش باشم

همون لبه ی پرتگاه که هر دو ایستادیم

می‌خوام محکم تر از قبل در چشمانت فرو برم

شاید که تو بال های پروازم بشی

۱
۰
نا.شناس
نا.شناس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید