چقدر دلم میخواد گاهی راه خودمو پیدا کنم
چقدر دلم میخواد یکی باشه که فقط باهاش ستاره های توی قلب آسمون رو بشمارم
با تک به تکش پرواز کنم
اما با هیچ کدومش به مقصد نرسم
چقدر دلم میخواد برگردم کنار مادربزرگم
و بهش بگم از دنیا سیر شدم اما هنوز امید هایی دارم
اما بعضی وقتا حس میکنم عشق یه دروغه که هیچوقت قرار نیست حقیقتش رو بفهمم
و آدمهایی که بدست نیاورده از دست میدهم ..
دلم برای هیچکدوم شون اون قدری تنگ نمیشه که روزی قول داده بودند پای حرف شون وایمیسن
اما روزگار قوی تر از تمام لبخند هایی هست که موقع اشک و گریه ی یک آدم زدیم
و هزاران هزار تن غم تلنبار شده پشت انبار های تاریک و سهمگین
می ترسم دیگه عشق هم دلش نخواد به یه جاهایی به خاطرات متروکه ته ته قلبم سر بزنه
و شاید سرنوشت رو کنج ذهنم رها کنه
و اینطوری آغاز زندگی جدیدش باشه هیچوقت هم براش آماده نبوده
مادربزرگ عزیزم کاش میتونستم بهت زنگ بزنم
کاش میتونستم بگم بهت که پاییز از راه می رسه اما تو نیستی
دلم برات واقعا تنگ شده
دلم برات خیلی تنگ شده ..