همیشه بهت کلی حرف میگن
کجا بری
چی بپوشی
کی اصلا باشی
چه حقیقت دردناکی که هیچکدوم بهت کمک نمی کنند
جای درستت رو در جهان پیدا کنی
هیچکدوم میان بر خوبی نیستن
نه برای موفقیت
نه برای آسودگی
و میدونی در این بین که کلی سوال توی سرت می چرخه
در اینجا که نمی دونی درست چیه غلط چیه
نمی دونی کی شروع کنی و کی تموم کنی
یکی از بهترین راه ها
خلوت کردن با خودته
کنسل کردن تمام قرار هات و نشستن با خودت
چه جمله ی خوبیه دنیا به این همه قهرمان و آدم موفق و پولدار نیاز نداره
دنیا آدمی رو میخواد که بتونه خودشو درک بکنه
دنیا کسی رو میخواد که ذهنش ساکت باشه
دنیا به ما نشون میده که شانس چیزی جز تلقی های بی اساس راجب آدمها نیست
من شانس اینو داشتم که دستت رو رها کنم
تا شاید دستم رو کسی بگیره که لبخند صورتم بشه
نه اشک چشمم
و شاید شانس بخشیش انتخاب هایی باشه
که ناخودآگاه به سرمون میاد
ناخودآگاه و ناخودآگاه همین زندگی رو انتخاب می کنیم
که ما رو انتخاب نکرده
..