بیخوابی یعنی پرشدن از تو؛ نه فقط پر شدن از تو، که لبریزشدن از تو. بیخوابی یعنی تهش تسلیم میشی و میری آهنگایی که تمامن خاطراتت و تو رو زنده میکنن گوش میکنی؛ یعنی تهش کوتاه میای و میری شروع میکنی خوندن روزای خوب و بدمون کنار هم. بیخوابی یعنی همهی زورات برای عبور رو هیچ کنی. حکایت، حکایت ساختن، یه عمره و خرابکردن یه لحظه. بیخوابی اون یه لحظهایه که کش اومده، مدام کش اومده و شده چندساعت عذابآور؛ چون دوری میکوبه تو صورتت همزیستشدنش باهاتو؛ چون تنها تسکین میشه تویی که نیستی. تویی که دیگه نیستی، و بیخوابی یعنی کوتاه میای و بغضت میشه اشک. اشک برای یه سرانجام بد، یه بیسرانجامی. اشک برای یه دلتنگی عظیم به اندازهی تکتک سلولات. بیخوابی یعنی تکرارِ روز سرد و تنهای رفتنت؛ یعنی دوباره زندهکردنت و دوباره شروعکردن به رهاکردنت. بیخوابی یعنی تسلسل؛ یعنی فعلن عبور از تو ممکن نیست؛ یعنی چهقدر عمیق و چهقدر لطیف دوستت دارم. بیخوابی یعنی لطفا کمی برام خواب بیارید. دیگه نمیشه این تنهایی رو دووم آورد. بیخوابی یعنی مرور نرمنرم تو. یعنی دوباره از نو عاشق تو شدن، از نو دلتنگ تو شدن، از نو مردن!