خب صادقانه بخوام درباره امروز بنویسم.
قرار بود امروز زبان نخونم که کارای دانشگاه رو شروع کنم ولی آقا من نمیدونم چجوریه یعنی اصلا انگار دچار یه وحشتی شدم که مغزم دست به هرکاری میزنه که نره سراغ کار دانشگاه و موفق شد :(. یازده ساعت و نیم پای گوشی بودم و کلی درباره برنامه ریزی خوندم. ولی واقعیت اینه که نیاز نبود این همه درباره برنامه ریزی بدونم و عملا با یه کار مفید وقتم رو تلف کردم.
وای من چرا امروز هیچ کاری انجام ندادم؟ یعنی این میزان به بطالت گذروندن روز خودش یه جور مهارت به حساب میاد به خدا! این همه طفره رفتن از انجام کاری که همش براش استرس داری ولی نمیدونی چرا انجام نمیدی. واقعا حالم بده از فشار و استرسی که بابت کار دانشگاه رومه ولی سراغشم نمیرم. باید شکست این مانع رو هر چه زودتر.
ولی خب ورزشم رو طبق برنامه انجام دادم خدا رو شکر. یه چیزی که باید حواسم باشه ولی اینه که فکر کنم امروز پرخوری بعد از ورزش و استرسی هم داشت بهم غلبه میکرد که اینجا مینویسمش تا بهش آگاه باشم و جلوش رو بگیرم.
فردا رو میخوام زودتر بیدار بشم و تا جایی که میتونم با برنامه پیش برم.
الان تمرکز روی ساعت خواب و بیداری و کار دانشگاهه.
میام مینویسم فردا هم.
