۱

چقدر این برادر من راحت‌تر از من درخواست‌هاش رو مطرح میکنه. چه میدونم مثلا لپ‌تاپ فلان جور میخواد زرتی میگه و خب براش میخرن. یا مثلا هوس میکنه فلان ساز رو که قیمت کمی هم نداره داشته باشه. میگه برام بخرین و میخرن. سر تولدش قشنگ مامان بابا اصرار داشتن یه راهی پیدا کنن واسه‌اش کادو بخرن. تولد من کلا خورد تو اسباب‌کشی و به یه ورشون هم نبود یه کیک بخرن حتی :)) ببین یعنی منم چیزی بخوام حتما میخرنا ولی خدایی نمیتونم. معذبم. تعارف دارم وقتی میخوام خواسته‌ام رو بگم. نه که پول نداشته باشن یا نخوان برام خرج کنن. نه واقعا خودم نمیگم چی دلم میخواد. یعنی مثلا سر دوربین خریدن اگر کمی از پدر پول میگرفتم میتونستم راحت یه‌ مدل بهتر بخرم ولی خب مدل پایینه رو گرفتم که نخوام پولی بگیرم ازشون. یا یه لپ‌تاپ با پول خودم گرفته بودم بعد چون سنگین بود خیلی نمیخواستمش. خواستم بفروشم یکی دیگه بگیرم بابام گفت خب بده به من و خب دادم بهش. ولی هررربار غر میزنه که این لپ‌تاپه خیلی به درد نخوره چرا پول دادم بخریش یه چی بهتر میخریدی=)) گفتم با پول خودم خریده بودم اگر دوسش نداری بفروش :)) یا لپ تاپ جدیدم رو چون پولم به پایین‌‌ترین مدل میرسید هی مامانم گفت بذار بهت پول بدم گفتم نهههه همین خوبه. ولی خب واقعا لپ‌تاپم در حد باز کردن ورده :)) یا سر این که کارشناسی رو دولتی خوندم ولی باورتون نمیشه چقدر به خودم لعنت فرستادم که ارشدو با شهریه رفتم انقدر که عذاب وجدان دارم. یعنی این مدت ارشدم جدی مطلقا هیچ خرج خاصی نکردم. انقدر که حس میکنم سربارم و دارم خرج اضافه میکنم با این شهریه. میخواستم شنا برم، لیزر برم یا موهامو کراتینه کنم. هییییچ کاری نمیکنم که چون شهریه دارم و دارم از عذاب وجدان میمیرم. جدی همش حس سربار بودن تو خانواده دارم. یعنی این مدت که کار کردم هم همون حقوق یک و خرده‌ای رو اصلا خرج نکردم همه رو جمع کردم که خرج پایان نامه‌ام رو بدم خودم یه موقع خرجم از شهریه بیشتر نشه =)).

خلاصه که قشنگ با این که مامان بابام پول دارن، من با همین چندرغاز پول خودم دارم فقیرانه زندگی میکنم و حس عذاب وجدان و استرس طولانی شدم ارشدم کشته من رو :))