
از اینکه گفته بودم ، کاش منم مثل شما شوم چهره اش در هم کشیده شد !
ادامه داد :
گاهی خیلی ها بالا و پایین دنیا را تاب ندارند و مهاجرت می کنند ، خیلی ها هم دلشان را مهاجر می کنند، گاهی در جای خودت هستی و رنج تو را مهاجر میکند به کوی دیگر ! از کوی خرابات به کوی رندی !
جایی که مکان رنج کشیده هاست ، جای پخته هاست ، جای غمخوارها !
جایی که فنا و بقا ، وصل و فصل ، بود ونبود ، هرلحظه بالای سرت مثل عقابی در حال پرواز است ، جایی که حتی جنس غمت هم با دیگران فرق دارد، همینطور جنس پاداش هایش!
و خواند :
درطریق عشقبازی امن و آسایش بلاست
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
رهروی باید جهان سوزی نه خامی بی غمی
گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق
کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی
متن از: پوریا ولی