دوباره داشتم قدم میزدم ، مثل دیروز ، مثل دیروزش ، مثل دیروزش و مثل...
این کار هر روز من بود که قدم بزنم بی هدف و بی پروا آخه تازگی ها خیلی فکر میکنم ، از موضوعاتی بزرگ گرفته مثل معنی هستی و زندگی تا به اینکه چرا وقتی دستمون نچ میشه با تف درست نمیشه ولی با آب چرا؟
بله همینقدر آدم پر فکریم ، شاید دلیل نوشتم هم همین باشد.
همیشه علاقه داشتم به این که جایی یه غلطی بکنم ( نه هر غلطی ولی...آره?)
فکر کردن هم زیاد خوب نیست ، خیلی مشغول می شید ، خیلی غرق میشد ، انقدر که دیگه بیرون اومدن سخته ترجیح میدید همون پایین بمونید و بمیرید.
یه جمله بود میگفت اگه میتونی کاری انجام بدی ، انجام بده و اگر نمیتونی غر نزن برو لب ساحل آفتاب بگیر.
واین مسئله ای به وجود میاره اینکه حداقل من نمیتونم آروم بشینم یا باید راه برم یا کار انجام بدم خیلی دوست دارم کار انجام بدم ولی دلم نمیخواد. می بینید این نتیجه فکر زیادیه
قرار بود عنوان کارم رو بزارم شروع ولی خیلی فکر کردم برای همین غرق شدم رفتم ته اعماق فکرم و چیزهایی که اونجا دیدم خیلی شوکه کننده بود ، حتی برای خودم و ترجیح دادم همونجا بمیرم:)
خب فکر کنم کافی باشه هیچ کس دوست نداره نظرات بی ارزش من رو بخونه نگران نیستم من فقط کاری که دوست دارم انجام میدم.
اگه بگید هدفت از این پست یا متن چیه که میتونم بگم واقعا هیچی.
همه چی قرار نیست معنا دار باشه ، معنادار بودن موضوع رو خیلی چیزها تعیین میکنه و هرکس به نظرش یه چیزی معنادار و یه چیزی بی معنی مثل اینکه برای کسی که فوتبال دوست داره فوتبال پر از معناست و برای کسی ، فوتبال حتی اندازه کریکت هم ارزش نداره.
پ.ن : ممنون که خوندید و امیدوارم تاجایی که میشه خیلی پنهان معناش رو پیدا کنید کلی معنا توی چیزهای بی معنی وجود داره.
