روز نوشت

. سال تحویل خواب موندیم. به نظرم شروع طوفانی و خوبی داشت.

. در ادامه شروع سال جدید، ترکیب ماه رمضون و عید رو هم تجربه کردیم. لذت بردیم. لطفا دیگه ادامه‌ش ندید با تشکر.

. از حق نگذریم ماه رمضون جالبی برام بود. ایرادات زیاد بود، از این جهت که این ماه رمضون هم اومد و رفت من آدم نشدم ولی دستاورد خوبش برام شروع کردن کتاب های موسی صدر بود که دوتا از کتاب هاش رو تو همین ماه تونستم تموم کنم(انسان آسمان و برای زندگی). یکی از کاریزماتیک ترین انسان هایی که من میشناسم خصوصا همون عکس معروف با سیگارش. خلاصه بساط بعد از اذان صبح و شب ها قبل خواب خواندن کتاب‌های ایشون بود.

. تنها شخصی که تو شرکت روزه می گیره منم و رسما حکم مسجد وسط میخونه دارم. زیست عجیبیه. آدمایی که هیچجوره تو و جهان بینی که داری رو درک نمی‌کنن اما هر از گاهی میان پیشت و به شوخی یا جدی میگن ما رو هم دعا کن. حس خاصی داره، این آدما رو عمیقا دوست دارم و حالم باهاشون خوبه و به جرئت میگم بین این جماعت زیست کردن خیلی راحت تر و قابل تحمل تره تا خر مذهب ها (بخش آخر نقل قول از شهید مطهری بود)

. روی خوش ماجرا رو گفتم، روی بد ماجرا هم اینکه همین دوستان از شنیدن خبر حمله اسرائیل به کنسولگری ایران خوشحال بودن. دید من محدوده و جامعه آماریه اصلا مناسبی نیست اما دریافت از اطرافم نشون میده وضع ابدا خوب نیست. جدای از اینکه چون شما از ج.ا بدت میاد دلیل نمیشه تو تیم کثافتی مثل اسرائیل باشی ولی این نگاه های صفر و صدی تحمیل شده به جامعه چه از طریق رسانه و چه از طریق حاکمیت مرز انفجاری ساخته که نمیدونم کِی ولی اگر مدیریت نشه ( که میدونم نمیشه) یه روز تو صورت خودمون منفجر میشه.
اینم باید اشاره کرد که این شکاف به وجود اومده انقدر عمیق شده که سر هر اتفاق کوچیکی سر باز میکنه و ماجرا میسازه. مثالش این چندوقت زیاد بوده چه اون عکس گرفتن روحانی از اون خانوم و چه دستور ساخت مسجد در پارک قیطریه و... تمام اینها تبدیل شده به خط مبارزه ای که بر خلاف تفکر اون دو گروه ابله و متوهم برنده‌ای نداره و فقط دودش تو چشم ایران میره. (طولانی شد ولی لازم بود گفته بشه)

. نکته سوم و پایانی از بخش بالا هم اینکه به چشم دیدم که دلیل دوری این رفقای من از دین دقیقا گند زدن شما آقایون و طرفدارای متعصبتونه.
خلاصه روزگار عجیبیه، بین دگوری ها و خر مذهب ها زیستن سخته، خیلی سخت...

. اینکه خواهرم تو این ایام عید بلاخره رفت ورزشگاه حقیقتا دستاور درخشانی بود برای مابقی زندگیم. امیدوارم همه خانوما که فوتبالین و اون جو رو دوست دارن به اون چیزی که سال ها حقشون بوده برسن و برن کیف کنن اونجا. زندگی کنید، حتی اگر صرفا فقط رفتن به جایی باشه که مدت ها ازش منع شده بودین.

. مورد بعدی اینکه 7 صبح تا 11 شب کار کردن هم آنلاک شد و رکورد قبلی شکسته شد. من فکر میکردم خیلی آدم تنبلی باشم و حقیقتا خودم هم باورم نمیشه از این اتفاق. در ادامه البته فحش خوردن از عمه هم بابت اینکه عیددیدنی نرفتم خونه‌ش بابت همین کار هم از یه طرف دیگه، مورد دیگری از دستاوردها بود.

. ایام عید تلوزیون حقیقتا فاجعه بود به جز پخش شاهکاری به نام "مهمونی". حقیقتا خیلی ممنونم از ایرج طهماسب و تیمش و این ترکیب جدید که خیلی خوب داره کار میکنه و جواب میده. با اختلاف بهترین برنامه عید بود و هست.

. تمساح خونی اثر خوبیه. خنده می گیره و کمدیش کار میکنه. پیشنهاد میشه. منتهی من در جریان نبودم قیمت بلیط سینما شده 80 تومن. شرایط زیباست واقعا.

. بی‌بدن چاوشی چنان کاری با من کرده که حقیقتا از لحظه به لحظه موزیک لذت می برم. تمام پروداکت این موزیک به کنار اون اوج کار و بعد کمانچه ای که زده میشه روح از بدن جدا میکنه. چه شاهکاری حقیقتا.

. مدتی میشه با پدیده ای به نام اسنپ پی آشنا شدم. حقیقتا به به. دقیقا همون موردی که لازم داشتم رو داره و به احتمال زیاد ماه بعد بابت بدهی زندان باشم :)))

. توییتری ها یه رسمی دارن، آخر هر ماه 4، 5 تا عکسی که اون ماه گرفتن و به نظرشون خوبه و مفهوم داره کنار هم میذارن و توییتش میکنن. ما هم این فروردینی که گذروندیم جذاب بود، دلم نیومد این چندتا اینجا نباشن:

. یک حکایتی در مقالات شمس بود که میگفت یه هندویی مشغول نماز خوندن بوده که وسط نماز شروع میکنه به صحبت کردن. یه هندوی دیگه ای هم که مشغول نماز خوندن بوده بر میگرده و میگه که: وسط نماز نباید حرف بزنی.
گاهی ما با زبون یه کاری رو نفی می کنیم درحالی که خودمون داریم در عمل انجامش می دیم. خلاصه‌تر و مفیدترش میشه: "گاهی ما انقدر غرق مبارزه با شر می شیم که خودمون هم شرور می شیم." خیلی دلم نمیخواد مثال بزنم، هرکسی تجربیاتی داره که به احتمال زیاد شبیه به همچین ماجراهایی بوده حالا چه کوچیک و چه بزرگ ولی پیشنهاد میکنم این معادله رو در ساحت اجتماع حال حاضرمون بذاریدش و خودتون تا تهش برید :))))

. کلا روزنوشت های من نمی تونه رنگ و بوی سیاسی نگیره. واقعا درد بدی مبتلا شدم. البته تقصیر منم نیست، از بس همه چیز سیاست زده است واقعا نمیشه کاریش کرد. همین استادیوم رفتن خانوما خودش ماجراییه حقیقتا. گیری افتادیم تو این وضع عجیب.

. یه مدتی هست درگیر چیزی به اسم "پروسه خلاقیتم". اینکه بفهمم خلاقیت چجوری شروع میشه و دقیقا با عمل به چه راهبردی میشه فعال (یا فعال‌ترش) کرد. مورد جالبیه برای درگیر شدن.

. هوش مصنوعی گوگل (جناب Gemini) انصافا خوب کار میکنه. به نظرم حتی بهتر از چت جی بی تی(البته نسخه 3.5 و رایگانش). خوب میشه ازش محتوا و ایده کشید بیرون.

. به یکی از رفقام میگفتم: "ممنونم از شعر که اگر نبود الان زنده نبودم" و این جمله واقعا حقیقت داره. شعر دریچه ای داره برای یه مقدار بهتر و زیباتر دیدن، به تراژدی خندیدن و در هنگام مرگ لبخند زدن. شعر واقعا عجیبه و به نظرم هر انسانی لازم دارم بخونه و قدم بزنم بین ادبیات خصوصا ادبیات شگفت انگیز ایران.

. توصیه من به نوجوانان: شعر بخونید و شجریان گوش بدید. برای تاکید بیشتر : شجریان گوش بدید...

. حسن ختام هم مهمان جناب حمیدرضا حامدی باشید:

آمدی طبعم شکوفا شد... بهارانی مگر؟ / صورتم شد خیس خیس از شوق، بارانی مگر؟
آمدی با دیدنت برخاست در من مرده‌ای / روح رستاخیزیِ من! در تنم جانی مگر؟
آمدی و هر خیال دیگری غیر از تو را / پیش پایت سر بریدم، عید قربانی مگر؟
تا ابد دیوانه‌ی زنجیری موی تواَم / نیست امّید رهایی از تو، زندانی مگر؟
خواستی عشق زلالم را بسنجی با قسم / ای تو تنها بر لبم سوگند، قرآنی مگر؟
خواستی گرد فراموشی نگیرد قلب من / لحظه‌ای از چشم این آیینه پنهانی مگر؟
شرط کردی خالی از یادت نباشد خاطرم / خود که صاحبخانه‌ای ای خوب! مهمانی مگر؟
شرط کردی جز تو در من گام نگذارد کسی / قلعه‌ای متروک و گمنامم، نمی‌دانی مگر؟
آن قدَر رفتی و برگشتی که ویران شد دلم / حسّ صحراگردِ شهرآشوب! توفانی مگر؟
گردباد دامن موّاجت آتش زد مرا... / رقص مشعل‌های روشن در زمستانی مگر؟

هزینه جمع آوری شد.
دمتون گرم :)