ویرگول
ورودثبت نام
رُهــام
رُهــامما به او از رگ گردن نزدیک تریم. (ق،۱۶)
رُهــام
رُهــام
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

روز نوشت-10

این هم موزیک فراموش نشه. اینم جزوی از لیست روزنوشت در نظر بگیرید.

. رابطه من با غم عجیبه. دوستش دارم. انگار که وقتی نیست یه چیزی کمه. فکر میکنم غم همون حسی هستش که همه ما رو از مرحله یه زندگی صرف بالاتر میاره و یه درجه انسانی میده بهمون.

. تو این پست نوشتم از دورهمی کوچیکمون بعد از مراسم سالگرد ولی یه چیزی که باید بگم اینه که خیلی زندگی بود اون روز. اینکه الان کلمه کم دارم توصیفش کنم هم نشون دهنده همونه. هنوز فکر میکنم به اون دعا و اون لحظات...

. ماه محرم خوبی بود. از اونجایی که عموم مداحه و منم هیئتش میرفتم ، بعد از دهه، خونه مامان بزرگم دیدمش. بهش میگم دمت گرم، عجیب حال داد امسال :)
و نکته دیگه اینکه همین عموی ما، سه روز پیش برای دومین بار پدر شد :)

. یکی از اعجایب خانواده ما اینه که همه فامیل توی اون 10 روز محرم حضور دارن و تلاش میکنن برای برگزاری مراسم. حقیقتا به شدت بابت این موضوع حال میکنم :)

. دوره لنز رو شرکت کردم. عجیب لذت بخش و باحاله. مفاهیمی یادگرفتیم و راحبشون بحث کردیم و حرف زدیم که به شدت به روزگار ما میخورن و کاملا هم قابل لمس هستند در تمام لحظات. اینکه بتونید جامعه حال حاضر ایران رو تا حدی بفهمید خودش به نظرم برده. جلسات هم اندیشی دوشنبه به تنهایی یه کلاس آموزشیه کامله.
و چه اساتیدی اسماعیل، چه اساتیدی...
بهترین تصمیم تابستون با اختلاف همین لنز بود.

. روز تولدم بابام یه کیف پول کادو داد بهم جای اون کیف پول قبلیم که تار و پودی ازش نمونده. خوشم میاد حواسش همیشه هست. خیلی باباست، خیلی زیاد...

. سه تا کتاب همزمان دارم میخونم البته یکیشون تموم شد:
کتاب اسب سیاه رو که دو روزه جوییدمش چون خیلی درگیر مسئله هدف گذاری و این داستانا بودم.
کتاب روح خردمند هنوز باقی مونده. دلم نمیاد تمومش کنم. خیلی حس خوبی داره :)
کتاب من کی هستم؟ و اگر اینطوره چندتا؟ رو هم استارت زدم. اون دوره لنز باعث شده یه بیس از مباحث فلسفی که گفته میشه داشته باشم همینم خیلی برام ماجرا رو جذابتر کرده.

. بعد یه مدت که کلا از فیلم و سریال دور بودم، انیمیشن elemental عجیب لذت بخش بود. کیف کردم حقیقتا.

. اینکه دوستی داشته باشید که مایل ها باهاتون فاصله داره ولی حواسش هست بهتون و برای تولدتون سوپرایزتون میکنه خودش در نوع خودش چیزی است بسیار عجیب و فوق العاده. چهار پنج نفر یه کاری کردن که من تا آخر عمر مدیونشون شدم. چون میدونم که می خونید، از همینجا میگم: دمتون گرم :)

. در ادامه بحث لنز بگم که بابت هر مفهوم باید یه محتوایی تولید می کردیم. از عکس نوشته و عکاسی مفهومی، تا نویسندگی و تولید پادکست. تجربه من برای عکاسی مفهومی به شدت عجیب بود. اینکه مجبور شدم برم تو جوب برای یه عکس و یا مثل دیوونه ها وسط چهارراه وایستم که فقط بتونم از چراغ راهنمایی عکس بگیرم خودش به شدت بامزه و به فارسی سخت جنون آمیز بود :)

. دانشگاه اگر اذیت نکنه پاییز جالبی خواهیم داشت :)

. قرار بر این بود که این آخر هفته با ایشون بریم قم (حتی زمزمه مشهد هم به گوش می رسید) که فعلا امکانش نیست. در نتیجه، در یک حرکت انقلابی نیت کردیم آخر هفته برویم باغ موزه گلستان البته اگر چشم نزنم.
ببینم میشه یه ولاگ از این در آورد یا نه :)

. حسن ختام هم باشه از جناب علی صفری:

همیشه گریه های زیرِ باران ماجرا دارد / که یک سَر در پشیمانی، سری هم در وفا دارد
میانِ خاطراتت آنچنان بر سینه می کوبم / که ثابت می کند یک دست هم گاهی صدا دارد!
نبودت روزهایم را به قدری بی هویّت کرد / که در تقویمِ من تنها غروبِ جمعه جا دارد
تصور می کنم عاشق شدن یک دردِ موروثیست / ازآنجا که پدر عمریست در دستش عصا دارد
یقین دارم کسی ظرفِ دعا را جا به جا کرده / "تو را من آرزو کردم، کسی دیگر تو را دارد..."
زندگیروزنوشتهموزیکشعرکتاب
۱۷
۱۸
رُهــام
رُهــام
ما به او از رگ گردن نزدیک تریم. (ق،۱۶)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید