روزنوشت

بعد از تقریبا دوماه گفتیم یه ذره بنویسیم از آنچه این مدت گذشت...

. تجربه جالبی بود حضور در مصاحبه‌ی فرهنگیان. البته بیشتر به نظر من حوصله سر بر بود ولی در کل بد نبود. جالبیه قضیه تایمی بود که مدارک میخواستن و درخواست کارت بسیج فعال کرد و من فقط لبخند زدم :)

. واکنش همکارام وقتی فهمیدن که میخوام برای مصاحبه فرهنگیان برم، خودش در نوعی یه تئاتر کمدی محسوب میشد. انقدر که اینا نگران بودن من تیپ درست بزنم اونجا بهم گیر ندن، مامان بابام نگران نبودن. آدمای خوبین، دوستشون دارم.

. خداروشکر انتخابات هم تموم شد و جو سمی سیاسی هم فعلا یه ذره از حجمش کمتر شد. ولی نتایج جالب بود. به نظرم محمدرضا شعبانعلی تو مقاله اش نکته خوبی گفته بود. اینجا می تونید کاملش رو بخونید ولی جدای از اون، پایان متنش نکته جذابی داشت:

"این را هم بگویم که نگران «پیام شرکت در انتخابات» نیستم. اساساً ما پیامی کلی به عنوان «پیام شرکت در انتخابات» نداریم. بلکه «پیام شرکت در مرحلهٔ اول» و «پیام شرکت در مرحلهٔ دوم» داریم. شرکت در مرحلهٔ اول هر چه بالاتر بود، نشان‌دهندهٔ اعتماد مردم به ساختار بود. شرکت در مرحلهٔ دوم هر چه بالاتر باشد، صرفاً‌ نشان‌دهندهٔ ترس مردم از انتخاب کسی همسو‌تر با ساختار است."

. من نمیدونم کدوم آدم مریضی شماره ما رو رسوند دست ستاد آقای جلیلی. این حرکت چرک و نهایت بیشعوریه که شماره آدم رو بدون رضایت شخصی انقدر راحت جمع آوری کنید و رندوم زنگ بزنید. واقعا گاهی می‌مونم از نهایت حماقت آدم‌ها. حالا کاش لااقل کسی که زنگ میزنه هم یه ذره عقل داشته باشه. میگم 60 درصد مردم شرکت نکردن نگران اونا باشید، میگه میدونستی بخشی از اون 60 درصد زیر 18 سال بودن؟ و دقیقا همینجا، در این مکالمه‌ی نهایت یک دقیقه ای گوشی رو قطع کردم.

. محرم هم محرم خوبی بود. تلاشم این بود که بیشتر یادبگیرم تا صرفا یه شنونده باشم و بابت همین انتخاب درسگفتار و همخوانی از کتاب سفر شهادت موسی صدر رو انتخاب کردم و هر روز یکساعتی مشغول شنیدن میشدم. به شدت آموزنده بود و جذاب. واقعا مرسی از سید محمد فرجادی که در مناسبت ها مردم رو جمع میکنه و دورهم کتاب میخونن و ما هم این گوشه یاد می گیریم.

. 5 تا قاب برای خودم متصورم از زیست چندشخصیت خیلی بزرگ که هر ازگاهی می شینم و به اون قابی که بر اساس روایت و متنی که خوندم تو ذهنم برای خودم ساختم نگاه میکنم و هربار حیرت انگیز تر از قبل از خودم میپرسم: مگه میشه انقدر انسانی به جهان نگاه کرد و انقدر بزرگ بود؟ مگه میشه انسان انقدر خودش رو از روی "سطح" بلند کنه و افق رو گسترش بده؟

. هرچقدر تلاش کردم از دست آخوند هیئت عمو فرار کنم تهش باز همیشه 5 دقیقه مجبور میشدم به سخنرانی‌هاش گوش بدم و اون 5 دقیقه واقعا عذاب الیم بود. واقعا گاهی می مونم که شماها واقعا سیاره‌تون متفاوته. کاملا در یک حباب و دور از تمام اتفاقات جامعه سیر می کنید. خدا رحم کنه واقعا به این وضع.ولی باز خداروشکر عمو انقدر خوب میخوند که تمام این 5 دقیقه رو میشست و میبرد.

. منظورم از حباب چیه؟ یه همچین چیزی:

. واقعا گاهی اوقات نمیدونم چجوری به بعضی ها باید مفهوم "طیف" رو توضیح داد. اینکه ما 14 تا معصوم بیشتر نداریم. اینکه دنیا انقدر که به نظر میرسه حسینی و یزیدی نیست. آدمیم، با هزارتا ایراد و خوبی. صفر و صد مطلقی در این خراب شده که دنیا نام نهاده‌اند درحال حاضر وجود نداره.

. خیلی دلم میخواست فیلم "شبهای روشن" ساخته‌ی فرزاد مؤتمن رو ببینم که بلاخره قسمت شد و تماشا کردم. چسبید واقعا. فیلم جذاب و خوش ساختیه. دیالوگ ها واقعا خوبن، ریتم و روایت هم که دیگه به به.

. با بچه های شرکت رفتیم سینما و وضع دیوانه واری بود. اینکه ما رو از اکومال پرت نکردن بیرون واقعا لطف مالک اونجا بود وگرنه اون وضع سروصدایی که ما راه انداخته بودیم در نوع خودش شاهکار بود. فیلم انتخابی هم تگزاس3 بود که به معنای واقعی کلمه فاجعه بود (ماجرا برای قبل از محرم هستش)

. رسم اول صبحم رو موقع شروع کار دوست دارم. سرچ میکنم شعر تصادفی از حافظ و شروع میکنم به خوندن. انرژی بخشه. یه حالتی مثل اینکه قبل از اینکه با سر برم تو واقعیتِ روزم، مقداری از واقعیت دور بشم و نفسی بکشم و بعد با آمادگی بیشتر برم تو دلش.

. تازگی ها خیلی زندگی برام مفت شده. یعنی یه حالت ملال عجیبی برام داره. فکرنمیکنم بابتش هم بشه کاری کرد. رنجی سختی بود این حالت راکد بودن خصوصا در این یک ماه گذشته که دردناک گذشت یه جورایی. البته جهان کلا همینجوری هست و منم سعی میکنم اوکی بشم باهاش فقط هرازگاهی به قول حسین پناهی با خودم میگم: "کفر نمی‌گم، سوال دارم. یک تریلی محال دارم..."

. آشنایی با رضا امیرخانی خیلی اتفاق مبارکی بود. دوتا از گفتگوهای خوبش رو این مدت تماشا کردم و لذت بردم. یکی از گفتگوها مربوط میشد به شب عاشورای دوسال قبل در برنامه سوره در مقابل خدابیامرز مسعود دیانی (اینجا میتونید ببینید) و بعدی هم مربوط میشد به همین چندوقت قبل در برنامه جیوه مقابل میلاد دخانچی. واقع‌بینی و نگاه منطقی امیرخانی برام قابل احترام و به شدت آموزنده است. اگر فرصت کنم حتما کتاب هاشون رو هم شروع میکنم.

. موزیک تکیه کوچیک از محسن چاوشی هم سوپرایز خوشگل این روزهای من بود. واقعا ممنونم ازش. شنیدن صداش و شعر زیبای امید روزبه واقعا دست مریزاد داره. این آزاده بودن و لنگ گروه و ماجرایی نبودنِ این آدم همیشه برام فوق العادست.

. پارسال دقیقا در شام غریبان، اولین بار این لینک های خیریه سایه رو گذاشتم. از اون به بعد سعی کردم تا جایی که میشه این لینک ها باشه شاید چشم یکی بخوره و بخواد یه مقداری از لطفش رو با بقیه تقسیم کنه. حالا که یکسال گذشته هیچ آمار دقیقی از اینکه چندتا فراخوان بود، چقدر در کل این فراخوان‌ها جمع شد و مشکلات چطور حل شد ندارم ولی لطف خدای حسین بود که این اتفاق بیفته و صد البته رحمت و مهربونی شماها که بزرگوارید کردید و دستگیر بقیه بودید. خیلی خیلی ممنونم از همتون.

و البته دوتا حسن ختام:

اولی اینکه مهمان کاظم بهمنی باشیم:

تا تو بودی در شبم من ماه تابان داشتم / روبه‌روی چشم خود چشمی غزل‌خوان داشتم
حال اگرچه هیچ نذری عهده‌دار وصل نیست / یک زمان پیشامدی بودم که امکان داشتم
ماجراهایی که با من زیر باران داشتی / شعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتم
بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود: / من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟
ساده از "من بی تو می میرم" گذشتی خوب من / من به این یک جمله‌ی خود سخت ایمان داشتم
لحظه‌ی تشییع من از دور بویت می‌رسید / تا دو ساعت بعد مرگم همچنان جان داشتم

دومی هم اینکه گوش فرا دهیم به نوای شجریان عزیز:

هزینه جمع آوری شد.
دمتون گرم