روزنوشت-2

همچنان دلم میخواد ادامه بدم این روزنوشت‌ها رو. و همچنان التماس میکنم اگه برای یادگرفتن اینجایید، خب اشتباه اومدید :)
نکته دیگه اینکه ایده و تلاش برای نوشتن رو از این دو شخص برداشتم. کسایی که میل نوشتن رو بی‌نهایت بهشون مدیونم: محمدرضا شعبانعلی و علی بحرینی شگفت انگیز.

از انتخاب واحد شروع کنیم. رنج کشیدن خالصه. هیچ دستاوردی نداره جز سردرد مفرت از چرخش های بی‌پایان بین کلاس اساتید و در آخر التماس برای ظرفیت های جدید. ولی فقط دوست دارم طراح سایت آموزشیار رو یکبار از نزدیک ببینم و گفت و گویی متمدنانه و دوستانه درمورد سایت داشته باشیم. اینکه شما یه کار ساده مثل سرچ رو مجبور بشی مثل هفت خوان رستم رد کنی، از پس هیچ بنی بشری برنمیاد :)

کتاب درباره معنی زندگی از ویل دورانت رو برای بار دوم دارم میخونم و سراسر لذته برام. خوندن نظرات آدمای مختلف، توی تخصص‌های مختلف در رابطه با بزرگترین دغدغه رندگیم خیلی لذت بخشه. نگاه‌های خیلی تازه و جذابی به زندگی داخلش پیدا میشه. اکیدا توصیه میکنم بخونیدش و کیف کنید. یه تیکه کوچیکی ازش رو هم این پایین براتون میذارم :

برخورداری از توانایی های زیستی‌ای مانند احساس کردن، اندیشیدن و قدرت انجام کار، موهبت هایی بسیار گرانبها هستند که زندگی ارزانی میکند و توجیهی برای این نیستند که زندگی را فقط باید تحمل کرد و ادامه داد...
کل دنیای اندیشه مدرن، تحت سلطه این برداشت غلط در آمده که حقیقت، هدف و غایتی در ذات خود است به جای آنکه وسیله‌ای برای رسیدن به غایتی باشد. ارزش دین اشتیاق و امیدی است که به انسان میدهد. بی‌حاصلی بیشتر آنچه فلسفه خوانده شده در تمایلش به این نهفته است که جَدَلی شود و ارزش‌ها را به واژه‌هایی نسبت دهد که در بهترین حالت، بازنمایی‌های غیردقیقی از اندیشه‌اند و اعتنایی به ارزش احساسات ندارند.

شجریان چه میکنه با من :) چندوقتی هست به واسطه سعدی دستم به سمت شجریان هم رفته و هر روز دارم کیفور میشم با شنیدن این صدای بهشتی (چه پسر و پدر) مخصوصا تصنیف قلاب از همایون شجریان، نابه، نابِ

سرشلوغی کار بلاخره به ما هم رسید. دو ماهی هست مشغولیم سر سه تا پروژه. حس خیلی خوبی داره که آدم احساس کنه ذره‌ای میتونه مفید و مهم باشه. اینکه کسی به شما محتاج باشه و شما هم به اون محتاج باشی معادله باحالیه برای زندگی(تو همه چیز هم صدق میکنه، چه رابطه، چه دوستی و...)

مجتبی شکوری رو دنبال کنید در اینستاگرام. برنامه جذابی به اسم ویدئو راه رو شروع کرده. هرهفته درمورد یه کتاب صحبت میکنه، و چقدر دلنشین و خوب اینکار رو میکنه. کیف میکنم و یاد میگیرم از دیدنش.

و ختم کلام از جناب سعدی:

تا به افسوس به پایان نرود عمر عزیز
همه شب ذکر تو می‌رفت و مکرر می‌شد
از خیال تو به هر سو که نظر می‌کردم
پیش چشمم در و دیوار مصور می‌شد
چشم مجنون چو بخفتی همه لیلی دیدی
مدعی بود اگرش خواب میسر می‌شد
هوش می‌آمد و می‌رفت و نه دیدار تو را
می‌بدیدم نه خیالم ز برابر می‌شد