
موزیک هنگام خواندن متن فراموش نشود...
گاهی حجم رنج ،
آنچنان از ظرفیت وجودی تو ،
بزرگ تر و عظیم تر است ، که
پس از تاب آوردنش ، وقتی که
رنج های دیگران را می شنوی ،
می بینی ، برایت مضحک می آید !
تو سنگدل نیستی ،
تو فقط آنچنان در تلاطم رنج
آبدیده شده ای ، که اگر روزی
رنج و بلایی نباشد ، جای خالی اش
در دلت چنگ می زند!
و بگذار چنگ بزند ،
بگذار فقدان رنج ،
خودش رنجی دگر شود
تقصیر خودت که نیست ، تو محتاجی به رنج...!
رنجها بردیم و آسایش نبود اندر جهان...
ما به روی دوستان از بوستان آسودهایم / گر بهار آید وگر باد خزان آسودهایم
سروبالایی که مقصود است اگر حاصل شود / سرو اگر هرگز نباشد در جهان آسودهایم
گر به صحرا دیگران از بهر عشرت میروند / ما به خلوت با تو ای آرام جان آسودهایم
هر چه در دنیا و عقبی راحت و آسایش است / گر تو با ما خوش درآیی ما از آن آسودهایم
برق نوروزی گر آتش میزند در شاخسار / ور گل افشان میکند در بوستان آسودهایم
باغبان را گو اگر در گلستان آلالهایست / دیگری را ده که ما با دلستان آسودهایم
گر سیاست میکند سلطان و قاضی حاکمند / ور ملامت میکند پیر و جوان آسودهایم
موج اگر کشتی برآرد تا به اوج آفتاب / یا به قعر اندر برد ما بر کران آسودهایم
رنجها بردیم و آسایش نبود اندر جهان / ترک آسایش گرفتیم این زمان آسودهایم
سعدیا سرمایهداران از خلل ترسند و ما / گر بر آید بانگ دزد از کاروان آسودهایم
متن از: پوریا ولی (با اندکی تغییر)
شعر هم مشخصا از جناب سعدی
مبلغ جمع آوری شد.
دمتون گرم :)