
همراه با نسخه صوتی نوش جان شود :)
از بوسه زیاد می گویند.
از چگونگیش، از لذتش، از برد و باختش.
آری، بوسهی عشاق قمار است.
قماری بر سر خواستن و بخشیدن ،
بر سر جان دادن و جان گرفتن.
بعضی ها در این بازی میبرند ،
و بعضی ها میبازند.
آنها که میبازند، طلبکارند.
چونکه مغرورانه میخواهند.
آنها عاشق نیستند...
عاشق، ولی قمارباز قهاریست.
چونکه سخاوتمندانه می بخشد.
آن هم به شکلی جنون آمیز.
با غم تنهاییش، جان را به لب می آورد ،
تا وقتی لب بر لب معشوق گذاشت،
جان را به او ببخشد.
آری ، این مسلک عاشقان است...
از غم تنهایی آمد جان شیرین نزد لب / تا بیادش هر دو میدارند با هم صحبتی
جان ندارد بی لب شیرین جانان لذتی / بی عزیزان نیست عمر نازنین را لذتی
بر سر من کس نمیآید به پرسش جز خیال / جز خیالش کس ندارد بر سر من منتی
شربت قند لبش میسازد این بیمار را / کو لب او تا مرا از قند سازد شربتی؟
از غم تنهایی آمد جان شیرین نزد لب / تا بیادش هر دو میدارند با هم صحبتی
حسرتی دارم که بینم بار دیگر روی یار / گر درین حسرت بمیرم دور از ازو وا حسرتی
در درون دارم خروشی ای طبیبان پرسشی / در سفر دارم عزیزی ای عزیزان همتی
آن همایون عید من یک روز خواهد کرد عود / جان کنم قربان گرم روزی شود این دولتی
میفرستم جان به پیشش کاشکی این جان من / داشتی در حلقه زلفش به مویی قیمتی
غیبتی کردند بدگویان به باطن زین جهت / یک دو روزی کرد از سلمان به ظاهر غیبتی
شعر: سلمان ساوجی
مبلغ جمع آوری شد.
دمتون گرم :)