همیشه برای اولین ها شوق و اضطرابی وصف ناپذیر گلویم را میفشارد و ذهنم چون کارمندی میان هزاران پوشه بایگانی به دنبال بهترین انتخاب میگردد.
حال نمیدانم کدام متن یا نوشته ادبی ام را بنویسم ! حتی از خود میپرسم : " اینجا بودنت چه تغییری ایجاد خواهد کرد؟ ". و به دنبال دلیلی میگردم برای بودن ! اما دلیل واضح و روشن است. اینجا هستم چون مینویسم.
راستش واقعیت همین است! انسان اگر آنچه علاقه ندارد را دنبال کند ؛ تبدیل به مردهای متحرک خواهد شد که لحظه ای از زندگی لذت نمیبرد.
باید در پیله پیچید و یافت آن درست راه زندگی را ، وزان پس پر گشود سوی رویای زیبای خیال.