نمیدونم 11 یا 12
امشب برعکس روزای قبلی دلتنگ شدم
اونقدام که فکر میکردم اسون نیس
وقتی یادم میاد ک فقط 9 روز دیگ شهرتونم
و بعد باید برگردم خونه تا ابد امکان اتفاقی دیدنتم نیست
خیلی دلگیر میشم
دلم میخواست گاهی اتفاقی از کنارت رد بشم و عین دو تا غریبه با هم رفتار کنیم
اما ببینمت
حداقل ی ثانیه ام ک شده
بوت و نفس بکشم
عجیب غریبه دوست داشتنی
شکاک عاشق پیشه
مهربون آسیب دیده ی من
من هنوزم به یاد نگاهت که میوفتم لبخند از لبم نمیره
هیچ جایگزینی برات وجود نداره
ن کار ن درس ن آدما
تو ی ادم منحصر به فرد بودی ک بهترین حس دنیا
حس دوست داشته شدن از طرف کسی که دوسش داری و
بهم دادی
دلتنگتم ساکته پر هیاهوی من.
