حتی اگر تمام دنیا جمع بشوند و بگویند تو ادم امن این داستان نبوده ای
من باز برای بی گناه شمردن تو خویش را به دار میکشم
هربار متذکر میشوم
که
حرف های من نیز زهر اگین و وحشتناک بودند آنقدر که عاشقی را فراری بدهد
اما هرچه
در خود با خود پیکار میکنم
موفق به پیروزی نمیشوم
من به من نمی بازد
من با من سر صلح هم ندارد
من از من چه میخواهد نمیدانم
تنها میدانم من از ازار من خونشود میگردد
دلم با حرف هایم کور میگردد
و پایان تمام قصه ها بی نور میگردد
در این پیکار هر کس زخم بر تن داشت
ز جانِ نا توانِ خسته ی ازرده ی من بود
و پایان نبرد هر کس ببازد یا که هرکس
فاتح میدان عشقش باشد آخر باز
این من بود که ناچارا ز رویایت گهی آهسته
گه با شتابش دور میگردد
.....