برعکس چیزی که دلم میخواد باشم
برعکس چیزی که کودک درونم میخواد
مجبور به بالغانه رفتار کردن میشم گاهی
دیگه مقابل مامان همه ی تقصیر هارو من گردن نمیگیرم
دیگه وقتی بقیه رو با من مقایسه میکنه ساکت نمیمونم و
میگم حرفامو
میگم من هر چقدر تلاش کنم باز برای شما کافی نیس
من همینم اینجا بزرگ شدم تو بزرگم کردی
فلانی هم ی ادم دیگس یه مامان دیگ با ی شخصیت دیگ بزرگش کرده
ادما فرق دارن
پس دست از مقایسه کردنم بردارین
من همینم تا همینجا بلد بودم
بیشتر از اینم نمیتونم
در مقابل آقاهه
وقتی خستس ساکت میمونم
غر نمیزنم
وقتی میخواد بره حرف نمیزنم
وقتی خوابش مياد اجازه میدم استراحت کنه
با اینک از دلتنگی کل روز و منتظرش موندم
و خب این اصلا قشنگ نیس ناراحتم
نمیتونم این همه نبودنش و یهویی تحمل کنم
و خب زمان میبره
کم کم باید شرایط جدید و بپذیرم
اینک اونم داره به دنیای بزرگسالا میاد و کار بخش مهمی از زندگی ی مرده
فقط کاش یکم بیشتر بهم توجه میکرد
واقعا دل آدم زبون نمیفهمه
با اینک کلی تلاش میکنم درکش کنم
اما گاهی فکر کردن بهش روز و شبم بهم میریزه
دیشب وسط خواب بیداری فک کنم تصمیم گرفتم که
به جای فکر کردن مدام بهش
کلا زمانی که نیست بسپرمش به فراموشی و ی حافظه ی موقت ازش بسازم
اینجوری که وقتایی که هست و حوصله دارم یادم باشه
اما وقتایی که کار دارم و نیازی نیس بهش و کار داره و نیست کلا فکر کنم وجود نداره
میدونم عجیب غریبه
اما با گول زدن مغزم به مرور فکر کنم بدنمم گول بخوره و سعی کنه یکم منطقی تر و متعادل تر فکر کنه
حداقل الان که تا آزمونای مهم زندگیم چیز زیادی نمونده...