امید به هیچ

نمیدونم چرا هر بار داستانو برای آدم تازه ای تعریف میکنم

باز امید دارم بگه

درست میشه

برمیگرده

برمیگردی

اگر عاشق هم باشین و برای هم هیچ چیزی شما رو

از هم جدا نمیکنه

اینبار هم دیگه رو می‌پذیرید و ب هم دیگه اعتماد میکنید

دست از لجبازی و آزار همدیگه بر می‌دارید

اینبار می‌فهمید جز آغوش همدیگه چیزی ندارید و دنیا

پوچ تر و فانی تر از این حرفاس ک

به خاطر هر چیزی

بند دل همو پاره کنید

بزرگ میشین و یاد میگیرین

چطور با هم محترمانه و عاشقانه رفتار کنید

یاد میگیرید چطور رابطع اتون در حاشیه امن تنهایی و خلوت خودتون نگه دارید.

و به مشاوره ی آدمایی ک توی اون رابطع نیستن گوش ندید چون فقط شما میدونید راه حل درست چیه

چون شما درد لذت عشق شور آرامش هیجان و غم دوری و کشیدید و

فقط شما میدونید ک چاره چیه نه هیچکس دیگه

دوری و جدایی و دلتنگی به آدم نشون میده دو راه داره

پذیرفتن غم و رفتن و برنگشتن

جسارت و شجاعت برگشتن و وصال

اگر غم و دوری و جدایی نبود به

حقانیت عشق و محتوای عشق باید شک می‌کرد

شاید همه بگن پل های پشت سرت خراب کردی اما من

بهت میگم

باز هم میشه از بین آواره های این دنیا

پلی بزنی به سمت چیزی ک عمیقا دردت و آروم میکنه

به شرط اینکه عشق واقعا عشق باشه و

لزوما یکطرفه نباشه

اگر دیدی

تمام تلاشت و کردی و به هر راهی که خواستی زدی و نشد

بدون

یا تو عاشق نبودی

یا اون

وگرنه ته خواستن دو نفر همیشع رسیدنه....