آدمارو خسته و پشیمون نکنید. آدمارو از یه رو بودنشون از خوب بودنشون پشیمون نکنید، از اینکه دلی دوستون دارن، از اینکه صبر میکنن اعتماد میکنن، از اینکه نقاب نمیزنن و سیاست به خرج نمیدن، نذارین آدما یهو به خودشون بیان و ببینن هر چی بیشتر خوبی کردن بیشتر ضربه خوردن.
يه روز به خودت میای میبینی دنیا اون قدر که تو فک میکردی گل و بل بل و رنگی رنگی نیست. دنیای ادما ی این سیاره خاکی خاکستریه ،اونا تو سینه هاشون عضله ای دارن به اسم قلب که فقط کارش پمپاژه خونه نه جریان احساس اونا هیچ چیزی به اسم دلسوزی انسان دوستی صداقت اعتماد عشق حمایتی رو درک نمیکند و ربات وارانه فقط از کنارت با نگاهی سردی گذر میکند تازه اونم شانست بگیره با یه سنگ نکوبن تو سرت نموبن تو سرت