متاسفانه به حدی از انزوا رسیدم که هیچ وقت اجتماع مهمونی کافی شاپ سفر چند تایی و... ارومم نمیکنه و چقدر از تنها بودن و تنها موندن لذت میبرم
البته گاهی استثنا هایی هم وجود داره
عین امروز
عین وقتایی که اینجام (شهر دیگه ای جز خونه)
عین وقتایی که یکی هست که توقع دارم باید باشه و نیست. دلتنگی و غریبی و تنهایی اذیتم میکنه
پارادوکسی که ایجاد میشه باعث میشه بفهمم يه جاي کارم میلنگه این وسط قلب به جای انجام کارش ک پمپاژ خونه داره غلطای دیگ میکنه