ترس

ترس

گوشه چادر مشکی رنگ پریده مادرشو محکم تو مشتش گرفته بود جوری که انگار رشته اتصالش با این دنیا رو تو مشتش نگه داشته، و با یه دست دیگه ساک کوچیک لباسشو دنبال خودش میکشوند . نگاهشو سمت قامت بلند مادرش ک زیر چادر پنهون شده بود چرخوند .
با قدمهای بلند ک بیشتر شبیه دویدن بود پا به پای مادرش راه میرفت .
توی ایستگاه قطار متوقف شدن شلوغی اطرافش باعث شد ک چادر مادرشو محکم تر توی مشتش نگه داره .
قطار روبه روی ایستگاه متوقف شد .همراه ازدحام جمعیت وارد قطار شدند . نفس کشیدن توی اون شلوغی واسش سخت بود.هنوز نمیدونست ک چرا سوار قطار شدن فقط به قامت مادرش تکیه داده بود. سوت بلند قطار مضطربش کرد نمیدونست چ اتفاقی داره میفته دوباره موج جمعیت کم و زیاد شد و اونم مات و مبهوت به پر و خالی شدن قطار نگاه میکرد و دوباره صدای بلند سوت قطار اونو به خودش اورد .....و چادری ک دیگه توی مشتش نبود ....و خبری هم از قامت بلند امن مادر نبود .....کل وجودش شد چشم ولی فقط خودش و بود و ساکش و قطاری به مقصد نامعلوم ......
با وجود اون نور زیاد بازم معلوم نبود ک مقصد کجاست