#نقدنامه
سید مجتبی خامنه ای عزیز :
شما را به تبریک و تسلیت و تقدیر و تشکر سفارش نمیکنم. این آیینهای تشریفاتی، شاید در دوران ثبات و شرایط عادی کارکردی داشته باشند، اما امروز، مسئله اصلی نه تکثیر پیامهای ارادت، که تعیین تکلیف با عملکرد دولتیان و رسیدگی جدی به نشانههای نفوذ در ساختار تصمیمگیری کشور است.
در دورهٔ رهبری شهید، همین مماشاتها و مصلحتسنجیها بود که راه را برای نفوذ حداکثری باز کرد. همانهایی که امروز آشکارا از نابودی #مقاومت حرف میزنند، دیروز در پستهای کلیدی نشستند و دیپلماسی لبخند را جایگزین دیپلماسی مقاومت کردند و در انظار عمومی چه تقدیرهایی از آنان شد.
شاید سوال باشد که مماشات و عدم برخورد و تقدیر و تشکر های سابق از تریبون های عمومی از امثال برادر مومن و انقلابی یعنی جناب ظریف الدوله و امثال او در سالهای قبل و بعد با ما و حاکمیت چه کرد؟
برای شما خوانندگان این مطلب را باز خواهم کرد
تقدیر:
وقتی در انظار عمومی، از آنها تقدیر میشود این تقدیر، به آنها مشروعیت میدهد.
مصونیت:
با این مشروعیت، آنها مصونیت پیدا میکنند. دیگر کسی جرات نمیکند به آنها انتقاد کند. چون انتقاد از آنها، انتقاد از نظام تلقی میشود( دردی که همه ی ما با آن آشناییم)
نفوذ:
با این مصونیت، آنها در نهادهای تصمیمساز نفوذ میکنند. در شورای عالی امنیت ملی، در وزارت خارجه، در نهادهای اقتصادی.
خیانت:
و در نهایت، با این نفوذ، آنها خیانت میکنند. محور مقاومت را رها میکنند. با دشمن مذاکره میکنند. و در سکوت( الان آشکارا)، پروژه نابودی مقاومت را اجرا میکنند.
این زنجیره، در دوره رهبری شهید، بارها تکرار شد. و هر بار، نتیجهاش نفوذ عمیقتر،خرابکاری شدیدتر و هزینه های گزافتر بود.
در دوره ی رهبر شهید گفتم الان هم میگویم و در آینده نیز خواهم گفت
نگران مصلحت هستید؟ مصلحت نظام، در برخورد با خائنان است، نه در مماشات با آنها. مصلحت نظام، در قطع دست نفوذیهاست، نه در سکوت در برابر آنها. مصلحت نظام، در حفاظت از محور مقاومت است، نه در تماشای نابودی آن.
تا شما مشغول تقدیر و تشکر هستید، آنها مشغول نفوذ و خیانت هستند.
#مکتوبات_سیاسی_رفیق_سابق_آیت_الله
@rezvanabdali