ویرگول
ورودثبت نام
SheisRezvan
SheisRezvan
SheisRezvan
SheisRezvan
خواندن ۱ دقیقه·۸ سال پیش

این طوفان شن را شما هم می‎بینی؟

دنگ شو با الهام از رباعی خیام، قطعه "آواز شب" را منتشر کرده است . شعری که بیشتر شب های بی پایان یار و همراهم بود.

/عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

یا در پی نیستی و هستی گذرد

می نوش که عمریکه اجل در پی اوست

آن به که به خواب یا به مستی گذرد/

پیش آر پیاله را که شب می‎گذرد

شب می‎گذرد

شب می‎گذرد ...

ولی نگفت شب بگذرد که چه؟ نگفت کدام شب. نگفت کدام ظلمات است که می‎گذرد.

این شبی که من می‎گویم، این ظلماتی که درونش دست و پا میزنیم از نبود چراغ نیست، که میدانیم چراغی هست که به ما نمیتابد.

من از تاریکی‎ای صحبت می‎کنم برآمده از طوفان شن. طوفانی که تیزی سنگ‎هایش چشم‎ها را کور می‎کند, پوست و گوشت را می‎ساید. سنگینی خاکش ریه و گوش‌‎ها را پر می‎کند.

من از صبحی می‎گویم که طوفان تمام می‎شود. بالاخره، روزی ظلمتش فروکش می‎کند و آفتاب روی همه‎ی ما را می‏گیرد و ما می‎مانیم که باید بدون چشم نورش را ببینیم، بدون گوش صدای آواز پرنده‎هایش را بشنویم، بدون ریه هوای تازه‎ش را نفس بکشیم و در نهایت بدون روح از به دست آوردن این آزادی خوشحال باشیم.

من از جنگ دائمی‎ای میگویم برای بقا، صرفا بقا. من حتی نفهمیدم در این همهمه چرخ خوردم و به کجا رسیده‎م، فقط می‎خواهم که تموم بشه ولی حتی پایانش هم ترسناکه.

با زندگی دائم در ظلمات طوفان ترس هیچ‎وقت از بین نمیره، ترس از خفگی توامان با ترس از اکسیژن برای جماعتی که به نفس کشیدن نیاز دارند ولی نفس راحت را فراموش کرده‎ند. چیزهای فراموش شده ترسناکند، نسیتند؟

از طوفان بگریزیم ولی از خود؟ خود تمام شده‎مان؟ ای محال...

شبامیدخیام
۲
۰
SheisRezvan
SheisRezvan
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید