باید تمرکزم را روی «هر»ها بگذارم.
هر روز، هر لحظه، هر وعده، هر حس، هر فکر.
این‌طوری کم‌تر دچار انباشتگی می‌شوم. این‌طوری من با یک «هرِ» ساده مواجه‌ام که از پس‌برآمدنی است، و نه یک توده‌ی پیچیده و شاید به ظاهر جذاب.
پیچیدگی‌ها برایم جذابند. پیچیدگی‌ها جاذب من‌اند، اما نه هر پیچیدگی‌ای.
