عوامل مختلفی تاثیرگذارن توی اینکه چجوری یه بحث خیلی تر و تمیز حل میشه یا تبدیل میشه به جنگ جهانی سوم! اینکه چی بگیم خیلی مهمه ، اینکه چجوری بگیم هم خیلی مهمه ولی اینا مربوط به «ما» هستن. پس نقش شرایط چیه؟
همون طور که شماها احتمالا وقتی میخواین برین بیرون ، هوا رو بررسی میکنین که لباس درست بپوشین، موقع مطرح کردن بحث هم باید یه نگاه به حال و هوا بندازیم ببینیم طوفانی میشه یا نه !

به عبارتی دیگه یه سری موقعیت هست که اصلا نباید توش بحث مطرح کنین ، حتی با این نیت که «یه موضوع رو حل کنین» چون اوضاع احتمالا بی ریخت میشه…
اگه با هم کافه قرار دارین ، لطفا بحث تون رو نگه دارین واسه وقتی طرف سیر شده یا دیگه گرسنه به نظر نمیاد. یه وقتایی شماها فقط یه ربع بیشتر باید صبر کنین ولی سرنوشت مکالمه خیلی عوض میشه .

میدونستین کاهش قند خون باعث تحریک پذیری و عصبی شدن آدم میشه؟ از طرف دیگه کسی که گرسنه ست معمولا صبر و حوصله ی کمتری داره ، واسه همینم احتمال اینکه درست بهتون گوش نکنه یا بهتون پرخاش کنه خیلی زیاده .
واقعا به قیافه ی گشنگی میاد انقدر مهم باشه ؟!
قبل اینکه موضوع رو مطرح کنین به طرف نگاه کنین. آیا یه روز پر کاری داشته ؟ آیا بی خوابی کشیده ؟ آیا چهرهش خسته ست ؟ بهتره دنبال یه زمان دیگه بگردین .

یه سری کارها هست که به انرژی روانی نیاز داره و اگه اونا نباشه تنش بالا میره . وقتی آدم ها خستهن مغز تو پردازش اطلاعات و تصمیم گیری منطقی ضعیف عمل میکنه . از طرف دیگه اون آدم انرژی کافی برای اینکه احساساتش رو مدیریت و کنترل کنه نداره . خستگی روی توانایی درک و همدلی هم مستقیما اثر میذاره. واسه همینم طرف ممکنه به اشتباه احساس کنه شما درکش نمیکنین یا بر علیهشین .
شاید با خودتون فکر کنین جلوی دوست های خیلی صمیمی تون مشکلی نداره اما … به ریسکش واقعا نمی ارزه. می ارزه؟!

آدم ها وقتی جلوی افراد دیگه توی بحث قرار میگیرن ، به شدت توی حالت تدافعی میرن چون احتیاج دارن از تصویرشون جلوی جمع محافظت کنن . بحث، اول تبدیل به محاکمه و بعد تبدیل به جنگ میشه . اگه حس کنن نمیتونن اونطور که باید از خودشون محافظت کنن، احتمالا شما رو با خودشون میکشن پایین !
در صورتی که اگه شما در خلوت و تو جمع ۲ تایی خودتون قضیه رو مطرح کنین ، قضیه خیلی آروم تر و خیلی مسالمت آمیزتر حل میشه.

ساده به نظر میاد نه ؟ دلیل اینکه هم سریال رو گفتم هم فوتبال این بود که این متن محدود به یه جنسیت خاص نیست. مضاف بر اینکه با کلیشه های جنسیتی (فقط مردها عاشق فوتبالن یا فقط زن ها عاشق سریالن) کاملا مخالفم .
خیلی وقت ها ما اهمیت اون برنامه برامون قابل درک نیست . حالا یا دوستش نداریم یا اونقدر برامون مهم نیست. مثلا خیلی ها فکر میکنن خب سریال رو میتونه یه لحظه متوقف کنه یا بعدا تکرارش رو ببینه. میتونه نتیجه فوتبال رو بعدا چک کنه .

اینجوری نیست ! یعنی به این راحتی نیست . وقتی شما وسط یه فعالیتی که برای طرف مهمه میاین یه بحث مهم مطرح میکنین نه تنها توجه طرف رو کامل ندارین بلکه میبرینش توی این حالت که : «فلانی واقعا منو درک نمیکنه .فلانی اصلا به زمان من احترام نمیذاره . » در صورتی که شما واقعا چنین قصدی ندارین !
هدف ما از بیان موضوع ها توی ارتباطاتمون هر چی که باشه قطعا خراب کردن ارتباطمون نیست. علاوه بر اینکه چی میگیم و علاوه بر اینکه چجوری میگیم اینکه کی میگیم و کجا خیلی مهمه .