ویرگول
ورودثبت نام
خودنویس
خودنویسچیزهایی که همه تجربه می‌کنیم ولی کسی راجع بهشون نمیگه. با چاشنی روانشناسی! ایمیل: [email protected]
خودنویس
خودنویس
خواندن ۴ دقیقه·۲ سال پیش

عشق و تمایل به تنهایی

اولین بار که توی نوجوانی عاشق شدم ،مدام دنبال یه خلوت میگشتم. یه جایی که کسی رشته ی افکارم رو پاره نکنه ، یه جایی که کسی صدام نکنه. احساس میکردم کسی درکم نمیکنه. احساس میکردم تنها کسی‌ام توی این دنیا که حالا عاشق شده و رسیدنی هم در کار نیست.

توی ۱۸ سالگیم دوباره عاشق شدم. این بار به وصال نزدیک بودم ، خیلی نزدیک. باز هم دنبال خلوت میگشتم! همه جا در موردش مینوشتم. برای دوستام، برای گوشیم، برای دفتر خاطراتم. این بار فرصت داشتم توی اخلاقیاتش دقیق شم. فرصت داشتم با جزییات چیزهایی که ازش میدونستم رو جمع کنم .

توی ۱۹ سالگی دوباره عاشق شدم. این بار بهش رسیدم. این بار باهاش رفتم تو رابطه و این بار دیگه تنهایی رو انتخاب نکردم. من فقط میخواستم کنار خودش باشم. میخواستم طعم شیرین معشوق بودن کسی که دوستش داری رو لحظه به لحظه بچشم. این بار که تنها میشدم، بال بال میزدم.

دیگه همه جا ازش نمینوشتم. دیگه همه جا ازش حرف نمیزدم. من فقط میخواستم باشم. میخواستم توی همون لحظه ی ناب آرامش باشم. میخواستم نترس باشم. بدون ترس از دست دادن اما کیه که از از دست دادن عشق نترسه ؟ اون موقع بود که احتیاج داشتم تنها باشم. احتیاج داشتم با ترسم خلوت کنم و پیش خودم اعتراف کنم که شاید با تمام قلبم ، نه اما خیلی خیلی خیلی دوستش دارم.

توی ۲۰ سالگی دوباره عاشق شدم. این بار نه با همه ی قلبم . این بار کم کم و کوچیک کوچیک. این بار عاقلانه و با فکر. با فکرتر و آگاه تر از همیشه . عجیب نیست این کششی که با اسم عامیانه ی عشق میشناسیمش؟ تو با تمام آگاهی و عقلت عاشق میشی و باز هم میفتی توی همون مسیری که تلاش میکردی توش نیفتی : فنا !

این بار تصمیم گرفتم اول بشناسم، اول حسابی فرصت بدم و خیلی هم جدی نگیرم. تصمیم گرفتم جمله ی «قصد ادامه تحصیل دارم» رو بیشتر جدی بگیرم! تمام تمرکزم رو بذارم روی درس و دانشگاه. درس و عشق منافاتی ندارن اما با شناختی که از خودم دارم عشق نافرجام و درس خوندن چرا ! من هی بیشتر شناختم و هی بیشتر افتادم تو یه جریانی که اصلا قرار نبود جدی بشه !‌ اصلا قرار نبود ما (من و شما) راجع بهش حرف بزنیم !

این بار باز هم احتیاج داشتم تنها باشم. احتیاج داشتم تنها باشم فقط برای هضم لحظه های شیرینی که این بار میدونستم بیشتر میخوامشون.

چند روز پیش داشتم با مامانم حرف میزدم در مورد یه آدمی که در سن ۵۰ و خرده ای سال شکست عشقی بدی خورده و هنوز که هنوز درگیره حسابی. به مامان گفتم : چقدر ترسناک که آدم تو سن ۵۰ سالگی هنوز انقدر سخت شکست عشقی میخوره. مامانم گفت:

هر چقدر سنت بیشتر میشه سخت تر میشه چون اون آدم و اون حس برات معنی متفاوت تری پیدا میکنه.

میل به تنها بودن: خالی نکردن خشم سر افرادی که حقشون نیست

وقتی ساعت های خونه موندنم بیشتر شد تو این چند روز ، متوجه شدم یه چالش جدی هست که من ازش چشم پوشیده بودم :‌ انتظار، خشم من رو بیدار میکنه.

من مدام منتظرم محترم قدم بعدی رو برداره. قدم بعدی ای رو برداره برای اینکه به من نزدیک تر بشه ، برای اینکه من رو بیرون محل کار ببینه. من مدام منتظرم و این انتظار خیلی منو اذیت میکنه. من خاطره‌ی بدی از انتظار دارم. انتظار در من حس ناامنی رو بیدار میکنه و من در بروز ندادنش مهارت دارم. زندگی به ما یاد میده زخمهامون رو قایم کنیم. من حالا با خشمم درگیرم، خیلی درگیر.

امروز صبح با عصبانیت بیدار شدم و عصبانی بودنم ادامه پیدا کرد. مدام تلاش میکردم تا با اعضای خانواده مکالمه‌ای نداشته باشم تا تبدیل به دعوا نشه. اونا که گناهی نداشتن!

بعد از کلی عصبانی بودن به خودم یه قول دادم : تا یکشنبه صبر میکنم و اگه قدمی بر نداشت کلا بی‌خیالش میشم.

چرا خودم قدمی بر نمیدارم؟

میدونم شاید با خودتون بگین : چرا تو یه قدم کوچیک بر نمیداری که اون یه قدم بزرگ‌تر برداره؟

من با اینکه کلا همه ی قدم ها رو باید پسر برداره ۱۰۰٪‌ مخالفم. همیشه بودم! اما یه چیز مهمی که طبق تجربه یاد گرفتم اهمیت دادن به این سواله : آیا کسی که الان تلاش نمیکنه، بعدا تلاش میکنه؟

اگر من یه قدم بردارم و سر قدم بعدی بازم همین بساط رو داشته باشیم اعصاب میمونه آيا؟! نه!

در نهایت

فکر میکنم عشق تا موقعی که به ثمر و وصال نرسه با خودش میل به تنهایی رو به همراه میاره.

پانویس۱: توی این متنم از واژه ی عشق چندین بار استفاده کردم. میدونم که ماها تعریف های مختلفی از عشق داریم . من تو این متن برای هر بار که به طور جدی از کسی خوشم اومده به جای واژه ی علاقه یا (به قول خودمون (نسل زد) کراش از عشق استفاده کردم .

پانویس۲: اگه محترم رو نمیشناسین این متن رو بخونین.

عشقرابطهرابطه عاطفیشکست عشقی
۱۲
۵
خودنویس
خودنویس
چیزهایی که همه تجربه می‌کنیم ولی کسی راجع بهشون نمیگه. با چاشنی روانشناسی! ایمیل: [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید