اگه هیچ کس نمیتونست دروغ بگه چی میشد؟ چه چیزهایی به شریک عاطفیمون میگفتیم؟
-فراموشش کردی؟
-نه ولی فکر نمیکنم هیچ وقت فراموشش کنم.
-خیلی دوستت دارم.
-منم دوستت دارم ولی نه خیلی... با وجود اینکه منطق حکم میکنه خیلی دوستت داشته باشم!
-قول میدم باهات میمونم.
-من نمیتونم قول بدم.
-اگه قصدت جدی نیست از الان بهم بگو.
-نمیدونم قصدم جدیه یا نه اما اگه بگم نمیدونم، تو به هیچ عنوان روم حساب نمیکنی.
-از اینکه بهم خیانت کنی میترسم.
-نکنه خودت قبلا خیانت کردی؟
-نه بابا قابلت رو نداره!
-آخه من نمیخوام زیر دِینت باشم.
-به خاطر تو فلان کار رو کردم.
-دستت درد نکنه ولی کاش نمیکردی.
-دلم برات تنگ شده. بیا همو ببینیم.
-منم دلم برات تنگ شده اما اصلا انرژی اینکه از خونه بیام بیرون ندارم.
-نه.
-از اینکه هر بار منو رد میکنی، خسته میشم.
-هر جور تو دوست داری. برا من فرقی نمیکنه!
-کاش هر بار مسئولیتش رو روی دوش من نندازی.
اگه نمیتونستیم دروغ بگیم، عشق ها زودتر میمردن ولی کمتر آدمی قلبش میشکست... نه؟
شما چه حقیقتی رو میگفتین که هیچ وقت نگفتین؟
