ویرگول
ورودثبت نام
خودنویس
خودنویسچیزهایی که همه تجربه می‌کنیم ولی کسی راجع بهشون نمیگه. با چاشنی روانشناسی! ایمیل: [email protected]
خودنویس
خودنویس
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

ترس اول : خیانت

یه پست گذاشتم «ترس اگه تنها بمونم چی؟ + افشای یه راز» . جدای از اینکه خیلی واکنش های مثبتی گرفتم ، یه جمله ای باعث‌ شد که جرقه ای در من به وجود بیاد : اعتراف به ترس . کامنت مال آقای بشیر صابر بود. یه نویسنده ی بی نظیر که احتمالا خیلی هاتون بشناسینش !

جمله ای که نه تنها منو مشتاق کرد بلکه خیلی هم منو شیر کرد :)
جمله ای که نه تنها منو مشتاق کرد بلکه خیلی هم منو شیر کرد :)


تصمیم گرفتم بیان ترس هام رو ادامه بدم . البته که انگیزه ی ادامه دادنم تمام اون کامنت هایی بود که به من یادآوری کرد ما توی ترس هامون تنها نیستیم (و من بابتش از تک تک آدم هایی که برای اون پست کامنت گذاشتن ممنونم !)

پس ما برای ۷ روز به ۷ ترس خواهیم پرداخت . البته تو نوشتن همین پست تردید دارم و شاید بعدا از انتشار درش بیارم … نمی‌دونم …

روز اول : ترس همیشگی من از خیانت

شاید الان بفهمین یکی از دلایلی که این متن رو نوشتم چیه.

من از موقعی که عشق رو شناختم ، ترس از خیانت داشتم. با وجود اینکه من شاهد یه ازدواج معمولی و معقول بودم و مادر و پدرم هر دو به ازدواجشون متعهد موندن.

نمیدونم تاثیر سریال ترکی بود که اون موقع مد شده بود (مامان بابام متنفر بودن و نمیدیدن ولی من چراغ خاموش یه سری هاشون رو دنبال میکردم) ؟ یا تاثیر رمان های عاشقانه ای بود که میخوندم از فهیمه رحیمی و نسرین قدیری ؟

یکی از تاثیرگذارترین رمان های زندگیم که مال خاله‌م بود و یواشکی کش رفته بودم :)
یکی از تاثیرگذارترین رمان های زندگیم که مال خاله‌م بود و یواشکی کش رفته بودم :)


نمی‌دونم … آیا تاثیر اولین رمان های عاشقانه ای که تو زندگی مون میخونیم تاثیرش به عمیقی اولین عشقه؟!

وقتی سنم بیشتر شد ،فهمیدم این ترس با من بزرگ شده و درکی که من الان از تعهد دارم ابعادش خیلی بزرگ‌تر از اونیه که من توی نوجوونیم داشتم .

به چی میگیم خیانت ؟

دقت کردین در مورد مفهوم خیانت خیلی بحث نمیشه؟ انگار انقدر برای بقیه بدیهیه که کسی در مورد اینکه دقیقا ما به چی میگیم خیانت خیلی بحث نمیکنیم .

اون خیانتی که من بعدها فهمیدم ازش بیشترین واهمه رو دارم -از بقیه شون هم واهمه دارم ها - «ترس از صمیمیت با یه جنس مخالف دیگه ست». به عبارتی دیگه من فکر میکنم با خیانت فیزیکی بهتر از خیانت عاطفی کنار بیام ، گرچه که این ۲ تا خیلی وقتها از هم خیلی فاصله ندارن .

زندگی کردن ترس اول

من توی تجربه ی عشق اولم ، تجربه ی فوق العاده نزدیک به خیانت داشتم. اون اتفاق ضربه ی آخر بود که اون پیش فرض ذهنی من با من بیشتر بمونه . انگار من فهمیدم مثل اینکه خیلی اشتباه نمیکردم .

آیا من در موردش حرف میزنم ؟

هه هه ! :)))) گفت و گوی جالبی میشه با پارتنر فرضی من :

-میدونی چیه عزیزم ؟ من با خیانت فیزیکی کنار میام ولی به شرط اینکه معنی ای نداشته باشه …:)

فرش قرمز براش پهن کنم ؟ نه !

تازه من الان اینو میگم چون هنوز اونقدری تجربه ندارم. شاید بعدا این فکر بفهمم اشتباه اندر اشتباهه .

من هیچ وقت به کسی نمیگم ترس از خیانت دارم ( به هر شکلی ) . من نمیخوام هیچ کس بدونه که خیانت نه تنها یه ترس بزرگ و ریشه داره توی وجود ، من بلکه من یه جورایی توی پیش فرض ذهنیم انتهای هر رابطه ای (که من توشم) خیانته .

در صورتی که وقتی من اینو دارم به طرف میگم ، دارم یه کارت دعوت خیانت براش میذارم تو پاکت و این فرصت رو بهم میدم که با خودش فکر کنه « مگه خودنویس چه ایرادی داره که من هنوز نمی‌دونم ؟ و برای جبرانش حتما باید برم سراغ یکی دیگه ؟» . حالا تو بیا توضیح بده که من تجربه ی فاجعه ای دارم . نمیشه که نمیشه …

آیا بهتره بگیم که این ترس رو داریم ؟

خیلی بستگی داره و من طبق تجربه میگم : تا وقتی مجبور نشدین به نظرم نگین. چه کاریه خب ؟

یه موقعی هست موقعیتش پیش میاد و میگین ولی اینکه صرفا به عنوان یه افشاگری بگین … پیشنهادم «نه»ست.

اگر نظر متفاوتی دارین (و یا نظر مشابه) با آغوش باز استقبال میکنم !


عشقترسخیانترابطهرابطه عاطفی
۱۱
۱۶
خودنویس
خودنویس
چیزهایی که همه تجربه می‌کنیم ولی کسی راجع بهشون نمیگه. با چاشنی روانشناسی! ایمیل: [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید