ویرگول
ورودثبت نام
روان نویس
روان نویس(INTP)جهان هر فرد، به اندازه وسعت فکر اوست." خونم جوهر خودکارمه" دانشجو معلمِ فرهنگیان| امورتربیتی
روان نویس
روان نویس
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

پدرم می گوید:"صد سال اول زندگی سخت است:))))

این متن را زمانی مینویسم که رخت خواب نرم تر از پر قو ،که گرمایش امیدبخش زندگی بود را ساعت 2 بامداد ترک میکنم و زیر نور چراغ مطالعه ی چشم کور کن،بی صبرانه نشسته ام. البته خواهرم اصرار زیاد داشت تا مانع کارم این موقع از شب شود؛مدام تکرار میکرد که فردا بهترین فرصت برای اینکار است،اما من ترجیح میدهم همین حالا که حرارت نوشتن در مغزم زبانه میکشد، و دستم فریاد"خودکار به دادم برس" را سر میدهد،شروع کنم به نوشتن با دستانی که بی تاب نوشتن هستند.

شروع کردم به نوشتن متنی که بی اختیار چشمان مرا به دور از هرگونه خواب کرد.

***سلام مهسای عزیزم،فردا همین حوالی به لطف خدا زاده میشوی، و میشوی: مهسا لطف الله زاده.***

به قول عزیزی :هرگاه که سالگرد تولدم میشود، نمی دانم یکسال به عمر من اضافه میشود یا کم میشود. کمتر میشود یا بیشتر میشود؟!

حال میدانی که سال ها قبل ,سرنوشت در دستان تو بوده.هرچه که تا به الان رقم خورده،حکایت از آثار همان تصمیم های گذشته بوده،چه نیک چه ناگوار!

به هر حال در صندوقچه ی چوبی کهنه و نمدارِ گذشته بسته بندی شده و تمام شده و تمام شده و تمام،تمام،تمام شده. زین پس تو هستی و یکسال جدید دیگر .

فرقی نمیکند 5 ساله باشی,89 یا 35 ساله! مهم این است که در هر سنی که هستی ،بهترین برند از خودت باش. یعنی موفقیت های مختص به خودت را کسب کنی.منظور از مختص به خودت این است ؛ نمره ی 10 از آزمونی، ممکن است نسبت به تک تک دفعات قبلی خودت،بهترینِ خودت باشد.اما برای دیگری 17 کمترین نمره ی عمر سپری شده اش به حساب آید.این هست که هر کس هست و راهی........این هست که میگوییم هر یک از ما یک طریقت منحصر به فرد برای ادامه نفس کشیدنمان داریم.

درست است که 9\9\99 متولد نشده ای؛اما یقین بدان که در قرن های بعدی همگان مشتاق خواهند شد،تا فرشته ی آسمانی خویش را در 17\9\XXXX متولد کنند.حتی شده خود را به آب جوش و آتش سرد بزنند!

نمیدانم چرا؟اما بی منطق هم نیست.

پدرم راست میگوید:صد سال اول زندگی سخت است.......

ثانیه دقیقه را ،دقیقه ساعت را،ساعت روز را،روز هفته را،هفته ماه را ،ماه سال را،سال دهه را،دهه قرن را و

قرن تو را ساخته است. قرن میلش این بوده که بیایی و اندکی بمانی و در نهایت یادگاری برای آیندگان بگذاری و بروی. همانطور که در کتاب روی ماه خداوند را ببوس آمده:

باید قبل از رفتن،خودم را جا بگذارم.اگر امروز چیزی از خودم باقی نگذارم،چه کسی در آینده از وجود من با خبر خواهد شد؟اگر جای پای مرا دیگران نبینند،من دیگر نیستم.اما من نمی خواهم نباشم...نمی خواهم آمده باشم و هیچ غلطی نکرده باشم.نمی خواهم آمده باشم و هیچ غلطی نکرده باشم.نمی خواهم مثل بیشتر آدمها که می آیند و می روند و هیچ غلطی نمی کنند،در تاریخ بی خاصیت نباشم.نمی خواهم عضو خنثی تاریخ بشریت باشم.
آدمی که مشهور نیست،وجود ندارد؛یعنی وجود دارد,اما فقط برای خودش نه دیگران.و کسی که فقط برای خودش وجود داشته باشد،تنهاست. و من از تنهایی میترسم.

خودش را دوست دارم. خودش جان تولدت مبارک@__@

^_^

۱۴
۱۸
روان نویس
روان نویس
(INTP)جهان هر فرد، به اندازه وسعت فکر اوست." خونم جوهر خودکارمه" دانشجو معلمِ فرهنگیان| امورتربیتی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید