ویرگول
ورودثبت نام
روان نویس
روان نویس(INTP)جهان هر فرد، به اندازه وسعت فکر اوست." خونم جوهر خودکارمه" دانشجو معلمِ فرهنگیان| امورتربیتی
روان نویس
روان نویس
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

دهن شمارو نمیشه بست حتی با ماسک!


رکاب میزدم. آفتاب نه انقدر بیحال بود که پشت ابرها پنهان شود و هوا ابری نامیده شود، و نه آنقدر تابش پرتو های گرمش، قوی بودند که تحمل ماسک بر صورت سخت باشد. یک حد تعادل ، از یک هوای معتدل ، شرایط را از آنچه که بود، مطلوب تر میکرد.

هدفونم را از روی شال، روی گوش هایم قرار داده بودم، موسیقی مثل همیشه از یاس بود؛

" مثال علف هرز خبرا می پیچه به دورم و
به گوش من می رسه اینا می گن لال شدم

به این فکر کردم که من هم روی دوچرخه، با یک هدفون لال شدم فقط تمام مردم رو گذرا نگاه میکنم.... یکی خسته..یکی خسته تر...یکی خیلی خسته تر.... چرا انقدر همه خسته بودن؟! چیشده مگه؟ سعی کردم خودم پاسخ سوالم رو پیدا کنم؛ شاید به خاطر اینکه هر روز ۷۰۰ نفر تنها فقط در کشور خودمون دارن هلاک میشن، بهتره گفت ۷۰۰ خانواده؛ بگذاریم ؛ انقدر از کرونا شنیدیم، اخبار دیدیم، مطلب خونیدیم، ویس شنیدیم، عکس دیدیم،استوری دیدیم،

دیگه خ س ت ه شدیم...

همینطور که داشتم به پاسخ خودساخته ی سوالم کنجکاوانه فکر میکردم تصمیم گرفتم کمی سرعتم رو بیشتر کنم تا کالری بیشتری بسوزونم؛ چون شنیده بودم که فرآیند سوختن کالری تازه از زمانی آغاز میشه که قطرات خیس عرق، شر شر از پیشانی به پایین پرتاب بشن...

سرم رو پایین دوختم و با آهنگ "من میجنگم" یاس حسابی جو(بهتره اسمشو بزاریم انرژی) گرفتم

و صدای هدفون رو تا آخر زیاد کردم( یه جا نوشته بود اگه توی گوشی به جای هشدار دادن آسیب به شنوایی، هشدار میداد که هنزفری یا هدفون آسیب میبینه، همه رعایت میکردن:)

خلاصه که بدون اهمیت به اینکه ترمز دوچرخه ،چندان سریع و به موقع عمل نمیکنه، رکاب پس از رکاب بود که زده میشد اونم بی وقفه.....

یهو خودم رو دیدم حین شکافتن جمعیت ، اینقدر غرق افکار و آهنگ و رکاب زدن شده بودم که اصلا توجهی به آدمای پیاده که به این طرف و اون طرف فرار میکردن، نشده بودم!!!

یکم که سرعتم کمتر شد ،مادر یک دختر بچه نازی حدودا پنج ساله ، دستش رو محکم کشید و کنار بردش، سعی داشت با نگاه و لحنش به دخترش بفهمونه که یک دیوونه که با ماسک لال شده و با هدفون شده کر شده، ممکنه هر لحظه بهش آسیب بزنه، پس گفت بکش کنار.

یه روزی من بچه بودم و سایه دوچرخه ها رو من به جان مادرم وحشت مینداخت که مواظب دوچرخه ها باش!

حالا خودم شدم دلیل ترس یک مادر و برهان یک کودک...


??‍♀️??


۱۷
۵
روان نویس
روان نویس
(INTP)جهان هر فرد، به اندازه وسعت فکر اوست." خونم جوهر خودکارمه" دانشجو معلمِ فرهنگیان| امورتربیتی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید