
طبیعی است که در مقایسه هر چیزی به دو وجه مثبت و منفی بر می خوریم ؛ حالا هر چیزی ممکنه مثلا فضای مجازی هم میتونه به اطلاعات شما اضافه کنه هم میتونه مخرب واقع بشه .
اما حالا ما میخوایم کرونا رو از زوایای مختلف بررسی کنیم :
کرونا باعث شد نون خیلی از آدما آجر بشه و از طرفی خیلی ها تونستن درآمد بسیار هنگفتی کسب کنند چه از راه آنلاین چه آفلاین مثل فروشگاه های اینترنتی و یا فروشنده های لوازم بهداشتی و شوینده و... .
چند روز پیش توی اخبار یک گزارش از مرد تقریبا میانسال را نشون میداد که شغل اصلیش حکاکی و تراشیدن اطلاعات روی سنگ قبر بود ، خلاصه که تلخ مثل قهوه گریه میکرد و میگفت با وجود اینکه این روز ها ساعتی درآمد میلیونی دارم ،دلم خونه.(این را هم گفت که بیشتر سنگ قبر ها برای افراد زیر 50 سال سفارش داده میشه:(
استخر های بخارآلود و مه گرفته، سینما های تاریک چند صد نفری،رستوران های همیشه شلوغ با موسیقی زنده،آرایشگاه های شیک و نورپردازی شده، باشگاه های مجهز با سیستم های دیوانه کننده ،بستنی و لبنیات فروشی های خوشمزه ،باغ وحش ها و شهربازی های ساعت ها سرگرم کننده و........................................
کجا هستند؟
چه کسی باور می کرد که یه روزی پیش بیاید که به جای چشم انتظار نشستن آخر هفته و تعطیلات , قریب به یک سال و نیم از خونه نشین بشینیم و از بیکاری به تا رو پود فرش های توی تابلو خیره بشیم؟
یادتان هست روز هایی که دانش آموزان بزرگ و کوچک در تلاش بودند تا یواشکی گوشی به مدرسه ببرند؟
اما حالا اگر گوشی نداشته باشی ، یواشکی از مدرسه اخراحت میکنند.
یادش بخیر لبو و باقالی داغ خوردن از گاری زنگ زده پیرمرد خواب آلود، کنار خیابان.
قدم های بلند برداشتن در خیابان هایی که انتهایش مشخص نبود چه؟
مغازه های عجیب با فروشنده های عجیبتر ، سطل زباله هایی که به جای ماسک و دستکش در آنها کارتن مینی پیتزا و بطری های نوشابه خانواده بود.
کتاب های کتابخانه را میخواهم ؛ یک سال تمام است که کتاب های فرسوده را جلد نگرفته ام ، یک سال تمام است روی صندلی های چوبی آن اتاقک پر سکوت ننشسته ام ؛همان اتاقی که روی درب آن نوشته بود ، سکوت را رعایت کنید؛ کدام سکوت ؟ ای اتاقک حالا تو بمان با دنیای ساکتی ، تو بمان با کتاب های خاک خورده ات،تو بمان و کوید را مهمان صندلی های چوبی ات کن، یادت نرود در تابستان برایش کولر را روشن کنی و در زمستان شومینه ها را برایش گرم کنی . بگذار مهمان نوازی ات زبان زد عام شود .
از کجا میدانی ؟ شاید ابولا و وبا و طاعون هم خوششان آمد و مهمان ناخوانده ات شدند.
آن روز ها همچون برق گرفتی کوچک هنگام شارژ زدن گوشی، مغزم برق گرفت وقتی فهمیدم :
وقتی کلاس اول بودم و تازه خوانش و نگارش را آموخته بودم: بر در تک تک پاساژ ها می دیدم که در یک برگه آچار سفید از برف نوشته اند:

ما هم طبق گفته ی آنها پفیلا و پاستیل را سریع در کیف های چرم قهوه ای مادر قایم میکردیم. و درنهایت بستنی میموند؛ اون رو هم به سرعت گذر ابر ها از روی دریارچه های آبی میخوردیم و دندون های یکی درمیان خودمون یخ می زد.(چقدر ساده خوش بودیم)
اما حالا نه تنها رد شدن از جلوی پاساژ های لباس و لوازم خانگی نیست بلکه این هم را هم به وفور میبینم.

پس ماسک و دستکش فراوش نشه , این روز ها خیلی روز های خسته کننده ای هست (البته در کنارش یسری مزایای مخفی هم داره خواستید بگید ،بنویسم.)
مواظب خودتون و خوبی هاتون باشید:)