توی کتاب های مدیریت و موفقیت و اینطور چیزا که خارجی ها نوشتن
کار کارمندی رو به هروئین قرن بیست و یکم تعبیر کرده اند از این جهت که آینده نداره و اتلاف وقته و در آخر شما رو به جایی نمیرسونه و مثل اعتیاد می مونه چون عادت میکنی به یک کار و ماهیانه حقوق گرفتن
کاری ندارم که درسته یا غلط
یا این که من مخالفم یا موافق
یا این که آزمایش علمی ای پشتش هست یا نه
یا این که چه بزرگانی این حرف رو زدن یا کس دیگه ای
یا این که اینجا و برای من کارکرد داره یا نه
یا استراتژیه خوبی است یا نه

فقط میخوام بگم اونطرف یه عده دارن اینطوری فکر میکنن
حالا اگر کار کارمندی تو کشور های پیشرفته هروئین باشه
اینجا با در آمد دویست سیصد دلاری در ماه و بدون هیچ آینده ای
این چیه؟ ای کاش هروئین بود :)