ویرگول
ورودثبت نام
سعید رهنما
سعید رهنماجایی برای نگاه دقیق به انسان، سینما، تئاتر، روانشناسی و موسیقی. من سعید رهنِما با نگاهی مستقل و تحلیلی، فراتر از ظاهر، از تجربه، فرم و درون می‌نویسم. برای مخاطب جدی و دقیق
سعید رهنما
سعید رهنما
خواندن ۴ دقیقه·۲ ماه پیش

امروز، تــُو را نجات خواهم داد. (بخونید)

وقتی برای خودِ آینده ات دلسوزی نمیکنی چه اتفاقی می افتد؟
وقتی برای خودِ آینده ات دلسوزی نمیکنی چه اتفاقی می افتد؟

نوشته : سعید رهنما

یکی از عجیب ترین رابطه هایی که انسان در زندگی دارد رابطه اش با کسی است که هنوز وجود ندارد، خودِ ده سال بعد ما. او هنوز جایی در آینده زندگی می کند، هنوز تصمیمی نگرفته، هنوز بعضی آدم ها را ندیده، هنوز شکست هایی را تجربه نکرده، هنوز نمی داند چه چیزهایی را از دست خواهد داد و چه چیزهایی به دست خواهد آورد. اما تمام زندگی او تا حد زیادی به انتخاب های ما وابسته است و شاید یکی از دلایل مهمی که خودانضباطی برای خیلی از آدم ها سخت است همین باشد. ما معمولا درد و لذت را برای «همین حالا» احساس می کنیم.

  • لذت خریدن را امروز می فهمیم

  • لذت خوردن را امروز می چشیم

  • لذت خوابیدن و به تعویق انداختن کار را همین امروز تجربه می کنیم

اما نتیجه خیلی از این انتخاب ها متعلق به امروز نیست، چاقی چند سال بعد خودش را نشان می دهد، ضعف جسمانی شاید سال ها بعد آشکار شود، فقر مالی ممکن است زمانی خودش را نشان دهد که دیگر فرصت جبران بسیار کمتر شده باشد. از دست دادن یک مهارت ممکن است وقتی فهمیده شود که برای یادگیری آن دیگر انرژی و فرصت سابق را نداشته باشیم و اینجا یک اتفاق عجیب رخ می دهد :

ما برای کسی که هنوز نمی بینیم تصمیم می گیریم.

انگار خود آینده مان یک غریبه است. وقتی امروز پولمان را بی حساب خرج می کنیم آینده مان باید هزینه اش را بدهد. وقتی سال ها بدن مان را نادیده می گیریم آینده مان باید با بدنی زندگی کند که ما فرسوده اش کرده ایم. وقتی یادگیری را مدام عقب می اندازیم آینده مان با دانشی کمتر و فرصت هایی محدودتر روبه رو می شود. وقتی رابطه های مهم زندگی را به خاطر کار و مشغله نادیده می گیریم ممکن است روزی بفهمیم آدم هایی که فکر می کردیم همیشه کنارمان هستند دیگر آن نزدیکی سابق را ندارند.

اما مساله فقط پول و سلامتی و شغل نیست

گاهی چیزی که از آینده می دزدیم خودِ انسان آینده مان است، آدمی که می توانست آرام تر باشد، آگاه تر باشد، توانمندتر باشد، آزادتر باشد و انتخاب های بیشتری پیش رویش داشته باشد. اما امروز به خاطر چند لذت کوتاه مدت بخشی از این امکان ها را از او گرفته ایم. این به معنای آن نیست که باید امروز را قربانی آینده کنیم، اتفاقا این هم می تواند یک اشتباه بزرگ باشد. اگر تمام عمر فقط برای آینده زندگی کنیم ممکن است روزی به آینده برسیم و ببینیم تمام زندگی مان را خرج رسیدن به آن کرده ایم. قرار نیست امروز را نابود کنیم تا فردا را بسازیم. مساله پیدا کردن تعادل است، گاهی باید امروز استراحت کنیم، سفر برویمف غذا بخوریم، تفریح کنیم، خرج کنیم، عاشق شویم و از زندگی لذت ببریم.

اما تفاوت بزرگی وجود دارد میان لذت بردن از امروز و دزدیدن از فردا برای لذت امروز، اولی زندگی است، دومی گاهی فرار از زندگی است. شاید خودانضباطی هم بیشتر از آن که جنگ با خود باشد نوعی محبت به خود باشد. این که وقتی حوصله ورزش نداری به یاد بیاوری فردی که ده سال بعد در آینه نگاهت خواهد کرد همان کسی است که امروز می توانستی کمی بیشتر مراقبش باشی. این که وقتی می خواهی همه پولت را خرج یک لذت فوری کنی لحظه ای به کسی فکر کنی که سال ها بعد ممکن است برای یک تصمیم مالی درست امروزت، از تو تشکر کند.

این که وقتی می خواهی یادگیری را عقب بیندازی بفهمی فرصت هایی که امروز به راحتی از کنارشان می گذری ممکن است برای خود آینده ات بسیار ارزشمند باشند و شاید مهم ترین سوال این نباشد که :

«الان دلم چه می خواهد؟»

گاهی باید از خودمان بپرسیم : «منِ ده سال بعد اگر امروز این تصمیم را ببیند درباره من چه خواهد گفت؟»

آیا از من تشکر خواهد کرد؟ یا خواهد گفت چرا آنقدر راحت آینده مرا فروختی؟ شاید خود آینده ما غریبه نباشد، فقط انسانی است که هنوز فرصت نکرده خودش را به ما معرفی کند. اما یک روز خواهد رسید و آن روز ما دیگر نمی توانیم تصمیم های امروز را تغییر دهیم. تنها می توانیم به گذشته نگاه کنیم و ببینیم با کسی که قرار بود روزی خودمان باشیم چگونه رفتار کرده ایم. پس شاید خودانضباطی یعنی سخت گرفتن به خود نباشد، یعنی آنقدر خودت را دوست داشته باشی که برای کسی که هنوز نشده ای هم تصمیم های مهربانانه بگیری و شاید یکی از عمیق ترین شکل های خوددوستی همین باشد، این که امروز فقط به فکر راحتی خودت نباشی، گاهی به کسی فکر کنی که ده یا بیست سال بعد

با تمام انتخاب های امروز تو، قرار است زندگی کند.


زندگیموفقیتروانشناسیخودشناسی
۱۴
۱
سعید رهنما
سعید رهنما
جایی برای نگاه دقیق به انسان، سینما، تئاتر، روانشناسی و موسیقی. من سعید رهنِما با نگاهی مستقل و تحلیلی، فراتر از ظاهر، از تجربه، فرم و درون می‌نویسم. برای مخاطب جدی و دقیق
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید