همانطور که می دانید لوازم تحریر و نوشت افزار عضو جدا نشدنی زندگی هر انسانی بوده و هست. تقریبا همه ما از سنین کودکی و نوجوانی با مفهوم لوازم تحریر آشنا می شویم و در سرتاسر زندگی خود با آن سر و کار داریم. این موضوع حتی برای انسان های اولیه و قبل از اختراع قلم نیز صدق می کند. چرا که انسان ها از ابتدا به دنبال انتقال اطلاعات به آیندگان بودند و برای رسیدن به این خواسته باید اثری از خود به جا می گذاشتند. به همین خاطر از هر ابزاری مثل ذغال، گچ برای نقاشی کشیدن و علامت گذاری روی دیوار قارها، سنگ ها، کتیبه ها و پوست حیوانات استفاده می کردند تا بتوانند به دیگران دانسته های خود را انتقال دهند.
قبل از اختراع زبان گفتاری و نوشتاری انتقال مفاهیم بدون حروف الفبا کار بسیار دشواری بود. به همین خاطر ایجاد زبان و حروف الفا را می توان دلیل اصلی پیدایش قلم و گسترش لوازم التحریر دانست. اولین نوشته ها و علائم خطی یافت شده از انسان به 4 هزار سال پیش یعنی قریب به 2 هزار سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. این نوشته ها به نقل از برخی رسانه ها مربوط به یونانیان است. آنها نوعی زبان نگارشی محلی از علائم و نشانه ها برای خود ساخته و بر روی لوح های موم اندود شده نشانه گذاری می کردند. از آنجایی که اینگونه زبانها سمبل های زیادی برای هر کلمه داشتند و نوشتن آنها پیچیده بود؛ تعداد کمی می توانستند متوجه آنها شوند. با این وجود کشورهای مختلفی در دنیا در توسعه زبان گفتاری و نوشتاری نقش داشته اند. جالب است بدانید! طبق گفته برخی مقالات علمی تا به حال در دنیا بیش از 7100 زبان مختلف کشف و ثبت شده است. تمامی زبان های یافت شده علائم نگارشی مربوط به خود را دارند. با پیداش زبانها و پیشرفت بشر، ابزارهای نگارش نیز تغییر کردند و قلم های نی، فلزی، پر و دم پرندگان مورد استفاده قرار گرفتند. از میان موارد نام برده شده، قلم پَر به عنوان پر استفاده ترین ابزار برای نگارش در تاریخ یاد شده.
با آنکه قلم پر دوام و ماندگاری زیادی هنگام نوشتن ندارد؛ ولی محبوب ترین و اصلی ترین ابزار نوشتن در کل تاریخ بشریت بوده است. چرا که نوشتن با این قلم ساده و آسان بود. اما برای نوشتن ، استفاده از قلم پر به تنهایی امکان پذیر نبود. به همین خاطر ماده ای به نام جوهر ایجاد شد. اولین جوهر ها از زغال چوب، خاکستر و دوده حاصل از سوختن روغن یا سایر مواد آلی ساخته شدند. دوده نوعی رنگدانه سیاه بوده و اساسا کربن خالص است و از ترکیب با مایعات میتوان از آن نوعی جوهر تولید کرد. انسان ها برای نوشتن با قلم پر نوک تیز آن را کمی شکاف داده و در مرکب فرو میبردند، تا مرکب از لای آن بر روی پوست یا کاغذ جاری شود. ابتدا از قلم پر برای نوشتن روی پوست حیوانات استفاده می شد. اما با گذشت زمان اولین نوع کاغذ از گیاه پاپیروس به وجود آمد. مصریان باستان با گرفتن لایه باریکی از ساقه گیاه پاپیروس و خشک کردن آن زیر نور خورشید ورق پاپیروس را تولید کردند. بعد از فراگیری پاپیروس، قلم پر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. استفاده از قلم پر و پاپیروس باعث می شد تا نوشتن آسان و سریع تر انجام شود. همین ویژگی باعث ایجاد حروف کوچک در زبان اروپاییان برای نگارش سریع تر شد.
با فراگیر تر شدن خواندن و نوشتن، نیاز انسان به وسیله ای برای نگارش و صفحاتی برای نوشتن روی آن بیشتر می شد. اما سرانجام اولین کاغذ توسط یک چینی اختراع شد. اولین بار در لی یانگ چین توسط تسای لون، یک مقام دربار چینی ساخته شد. او با مخلوط کردن پوست تنه درخت توت، کنف، خرده پارچه و آب یک خمیر تهیه کرد. خمیر به دست آمده را فشرد و به لایه ای حصیر مانند تبدیل کرد و آن را زیر نور خورشید خشکاند. محصول به دست آمده نوعی کاغذ پارچه ای بود. در قرن هشتم میلادی یعنی 300 سال پس از کشف تسای لون، در سال 751 میلادی تولید کاغذ به سمرقند و خاورمیانه امروزی راه پیدا کرد. با این حال پس از گذشت 500 سال از این اتفاق یعنی در قرن سیزدهم میلادی، کاغذ در اروپا هم رواج پیدا کرد! پس از آن در قرن هفده میلادی در سال 1690 اولین کارخانه تولید کاغذ ایلات متحده با روش چینی ساخته شد. با افزایش تقاضای کاغذ در سرتاسر جهان، استفاده از الیاف درختان مرسوم شد و الیاف پارچه ای کنار گذاشته شد. بهره گیری از الیاف درختان به دلیل فراوانی و ارزان تر بودن چوب نسبت به پارچه بود. امروزه کاغذ از طریق جنگل هایی که با مدیریت پایدار رشد میکنند و همینطور کاغذ بازیافتی تولید می شوند.
در سال 1564 میلادی کشور انگلستان معدنی حاوی ماده ای سیاه رنگ کشف کرد. مردم در آن زمان این ماده کشف شده را نوعی سرب می دانستند. اما بعد از گذشت بیش از 200 سال از کشف این ماده، یک دانشمند انگلیسی کشف کرد که ماده استخراج شده نوعی ذغال است. سپس با اقتباس از کلمه گریفیینن این ماده گرافیت نام گذاری شد. با شناخته تر شدن گرافیت اولین مداد های چوبی و مربعی شکل به صورت دستی در فرانسه ساخته شدند. در سال های 1800 تا 1850 میلادی قلم های نوک فلزی رواج پیدا کردند. به طور کلی در آن زمان لوازم تحریر در قلم و کاغذ خلاصه میشد.
اختراع خودکار نقطه عطفی در تاریخچه لوازم تحریر و نوشت افزار بود. در سال 1888 میلادی، اولین بار یک مخترع آمریکایی به نام جان جی لود “John J. Loud” برای علامت گذاری پوست حیوانات ابزاری شبیه به خودکار طراحی کرد. اما این ابزار بدلیل ایراداتی که داشت به تولید انبوه نرسید. اما در سال 1930 یک روزنامه نگار مجارستانی به نام László Bíró توانست خودکار امروزی را بسازد. لاسلا بیرو سردبیر یک روزنامه در مجارستان بود که به اتفاق برادرش توانسته بودند تولید خودکار را انجام دهند. آنها در ابتدا می خواستند یک ابزار نوشتاری ارزان و مفید بسازند تا اینکه در چاپخانه روزنامه ای که کار می کردند، مشاهده کردند که جوهر چاپ روزنامه به سرعت خشک می شود و این فکر به ذهنشان رسید که از آن در قلم های آبنما استفاده کنند. آنها با قرار دادن یک توپ فلزی در نوک قلم و حرکتش بر روی کاغذ مشاهده کردند که جوهر به صورت کنترل شده روی کاغذ منتقل می شود. اینگونه بود که خودکار تولید شد و تا به امروز بهترین و پر استفاده ترین ابزار نگارش به حساب می آید. وجود خودکار و فراگیری استفاده از آن باعث گسترش روز افزون عرصه لوازم تحریر شد به طوری که امروزه با پیشرفت بشر لوازم تحریر بخش عمده ای از زندگی ما را به خود وابسته کرده است. درحال حاضر لوازم تحریر فقط شامل ابزارهای نگارش مانند: مداد، خودکار، خودنویس، روان نویس و اتود نیست. بلکه بخش مهم دیگری از لوازم تحریر به ملزومات تحریری که در کنار ابزارهای نگارشی مورد استفاده قرار می گیرند اختصاص می یابد.
همانطور که میدانید در عصر فعلی یعنی قرن بیست و یکم به دلیل فراگیری استفاده از تکنولوژی، کمتر کسی تمایل به نوشتن فیزیکی دارد. به همین خاطر در سال 2012 روز جهانی لوازم تحریر ایجاد شد تا هنر نگارش و نامه نگاری و همچنین سیر تکامل در این صنعت را برای جهانیان زنده نگه دارد. در تقویم میلادی این روز مصادف با 27 آوریل است. این روز در تقویم شمسی برابر با 5 یا 6 اردیبهشت می شود.
منبع : این مطلب از عمده فروشی آنلاین لوازم تحریر ملل باز نشر گردیده است.
