دست در دست هم در خیابان قدم میزدند...
بیهوا دخترک گفت: _اصن میدونی چیه؟
پسرک گفت: +چیه؟
_تو چه باشی چه نباشی من دوست دارم، چه منو بخوای چه نخوای من دوست دارم، هرچی بشه من دوست دارم، ولی میدونی چیه؟ اگه یه روز بفهمم دوسم نداری دیگه سعی میکنم فراموشت کنم، اگه بفهمم منو نمیخوای و پشیمون شدی، قول میدم دیگه سمتتم نیام. میدونی چیه؟ من آدم خیلی مغروریم، من واسه هیچکس غرورمو زیرپام نمیذارم و تو تنها کسی هستی که واسه نگهداشتنش حتی غرورمم میشکنم! ولی، تو نذار غرورم بشکنه... چون یه آدم بدون غرورش ارزشی نداره :)، من بخاطر تو هرکاری میکنم ولی تو هوامو داشته باش و نذار هرکاری بکنم... تو منو دوست داشته باش، من برات از هیچی کم نمیذارم. تو قول بده که تنهام نمیذاری، من اصن واست میمیرم! ولی میدونی، قول تنها کافی نیست، من دیگه اعتمادی به قولای آدما ندارم... اصن من پیش پیش برات میمیرم ولی تو بهم ثابت کن هیچوقت حست نسبت بهم عوض نمیشه، خب؟ :)
+عه عشقم! این چه حرفیه... منم خیلی دوست دارم و آدم کسیو که دوست داشته باشه هیچوقت ول نمیکنه، هیچوقت تنهاش نمیذاره، نمیگم نمیذاره گریه کنه، ولی هروقت دید داره گریه میکنه میره محکم بغلش میکنه و دلداریش میده، نمیگم درداشو خوب میکنه ولی هروقت دید دردی داره خودشو به در و دیوار میزنه تا حالشو خوب کنه، میدونی، من عاشقتم و همه تلاشمو میکنم تا نذارم آب تو دلت تکون بخوره، من عشقمو بهت "ثابت" میکنم...
_پس یه قولی بهم بده
+چه قولی؟
*_اگه یه روز نباشی
حتی بخاطر من
واقعا نابود میشم
اگه یه روز یهو بری
نابود میشم
اگه یه روز حس کنم ندارمت
میشکنم
من دوست دارم
پس باش
تا تهش، تا همیشه...
+عشقم من همیشه هستم
همیشه منو داری، مطمئن باش...*
_وقتی میگی مطمئن باش، حس میکنم هیچوقت زیر حرفت نمیزنی :) تو واقعا مردی... خوشبهحال من که تو رو دارم :)، راستی! نگفتی بخاطر کدوم کار خوبم خدا تو رو به من داده؟ :))
+نه اشتباه نکن، خوشبهحال من که تو رو دارم :)
و پسرک رو به آسمون با صدای بلند میگوید: +خدااااا خودت ببیننن منو عشقم مال همیممم، مارو از هم نگیررر، خدایاااا من عاشقشممم...
و دخترکی که در آغوش پسرک پرید، سرش را روی سینه او گذاشت و چشمهایش را بست، به صدای قلب عشقش که تند میزد گوش کرد و با لبخندی عمیق گفت منم عاشقتم وجودم...
پ.ن:
تراوشات یک ذهن :)
حقیقتا این روزا حال هممون به نوعی داغونه... به شدت نیاز داشتم که بنویسم ولی همه داستانهام پایانشون غمگین بود و من داستان ناراحتکننده دوست ندارم؛ بعد حدودا ده پونزدهتا داستان خیلی غمگین، بالاخره این انتخاب شد که اینجا پست بشه... به قولی این نیز بگذرد :)
قسمت ستاره دار عین جملههاست...