سفره صبحانه را باسلیقه چید و درحالیکه چای را در استکان میریخت، بلند گفت: +دخترم، پاشو دیرت میشه عاا، پاشو که دیگه امروز تمومهه
دقایقی بعد دخترش با صورتی خواب آلود و موهایی آشفته از اتاقش بیرون آمد و همانطور که خمیازه میکشید، با چشمای نیمه بسته گفت:_سلام مامان
+سلام دخترم، زود دست و صورتتو بشور خیلی وقت نداری
دخترش دست و صورتش را شست و پشت میز صبحانه نشست. پدرش هم آمد. مادر گفت:+چه حسی داری که از امروز دیگه لازم نیست درس بخونی؟
_حس رهایی، آزادی امم شایدم بیحسی! فکرکنم این بهتر باشه براش
+خوب حواستو جمع کن با دقت سوالارو جواب بده
_هوم
بعد از صبحانه، دخترک به همراه پدرش عزم رفتن کردند. مادر او را از زیر قرآن رد کرد و برایش اسپند دود کرد، صورتش را بوسید و به او گفت: +تو همه تلاشتو کردی؛ هرجوریم که کنکورتو بدی، بازم برندهای! من مطمئنم که بهترین نتیجه رو میگیری. دوست دارم دختر قشنگم
_مامان تو همیشه بهم انگیزه میدی.. منم دوست دارم
و بعد هم را درآغوش کشیدند و دخترک رفت.
مادر با لبخند در خانه را بست و از ته دلش برای ثمره جوانی و زیباییاش، آرزوی موفقیت کرد.
به آشپزخانه رفت تا ظرف هارا بشورد تا از استرسش کم شود.
پنج دقیقه بعد، صدای زنگ خانه آمد. مادر با دستان کفی به سمت در رفت و با آرنجش آن را باز کرد و بدون اینکه به فرد پشت در نگاهی بیندازد، به سمت آشپزخانه رفت و درعین حال گفت:+باز چی جا گذاشتی دختر؟! زود باش دیرت میشه بچه وقت کم میارییی بعدش استرس میگیری!
کسی پاسخی به حرف او نداد، حتی کسی وارد خانه هم نشد؛ او با خودش گفت:+واا، خودم شنیدم در زدن! چه عجیب...
به سمت در رفت تا ببیند چه خبر است. اما با دیدن فرد پشت در، تمام حرفهایش یادش رفت. اصلا همه چیز را فراموش کرد. باورش نمیشد، او اینجا، بعد از اینهمه سال؟!
همانطور که خیره بهم نگاه میکردند، مردی که پشت در بود، سلام کرد.
مادری که بعد از اینهمه سال، همچون دختری ۱۶ساله قلبش میکوبید، بهت زده جوابش را داد: +س..سلام!
سعی کرد به خودش مسلط باشد، پس گفت: +چرا پشت در وایسادی، بیا تو!
پسرک وارد خانه شد و به سمت مبلها رفت و روی آن نشست. دخترک انگار که یک دوست دیرینه وارد خانهاش شده، به آشپزخانه رفت تا چای بریزد.
پسرک گفت: _زیاد نمیمونم، خودتو اذیت نکن. بیا بشین.
+وایسا الان میام
دخترک چای را در فنجان های بلورینش ریخت و در سینی گذاشت و به سالن برد. گفت:+خوش اومدی، انتظار نداشتم بیای اینجا، بخاطر همین جا خوردم، ببخشید...
_نه عیبی نداره، باید خبر میدادم
دخترک به لبخندی اکتفا کرد و چای را روی میز گذاشت و روی مبل رو به روی پسرک نشست.
فضای سنگینی بود. دخترک دائم در این فکر بود که چه باعث شده پسرک به خانهاش بیاید و پسرک نمیدانست باید چه بگوید و از کجا شروع کند. در آخر دخترک سکوت را شکست و گفت:+کِی برگشتی ایران؟
_پنج روزی میشه، آدرستو از سارا گرفتم، گفتم یه سر بهت بزنم بعد سی سال :)
+باورم نمیشه سی ساال گذشت، انگار همین دیروز بود! ازدواج کردی؟
پسرک با خنده گفت: _اره! یه دخترم دارم، ۱۲سالشه
+ای جاانم، ببینمش
و پسرک عکس دخترش را به او نشان داد. دختر او، بیش از حد زیبا بود. دخترک کلی قربان صدقهاش رفت و گفت:+اسمش چیه؟
_رها :)
دخترک احساس کرد چیزی درونش فرو ریخت... دختر آن مرد، هم اسم او بود...
پسرک وقتی حالت او را دید گفت:_اره، اسمشو گذاشتم رها تا همیشه به یاد تو باشم :)
دخترک بحث را عوض کرد و گفت: +چقدر عوض شدی! بزرگ شدی.. موهات جو گندمی شده و صورتت یکم چین افتاده و خیلی پختهتر بنظر میای، با اینکه سنت رفته بالا ولی هنوزم خوشتیپی ؛))
_توهم با اون دختر ۱۶ساله خیلی فرق داری، ولی هنوزم زیباترین خلقت خدایی...
خلقت خدا... زیباترین خلقت خدا... چقدر این جمله برای دخترک آشنا بود، بیشتر از سیسال میشد که این جمله را از زبان کسی نشنیده بود. بغضش گرفت، تازه فهمید چقدر دلش برای آنموقعها تنگ شده است؛ همان موقعهایی که شب و روز فکرش پسرکی شده بود که عاشقش بود، همان موقعهایی که دست در دست هم، خیابان ها و کوچه ها را متر می کردند، یادش بخیر...
دخترک اما به لبخندی اکتفا کرد.
پسرک گفت:_سارا میگفت بچه داری، چندتا؟
دخترک با ذوق و خنده گفت:+یه پسر دارم ۲۰سالشه و یه دختر که امروز کنکور داره، ببینشونن
و بعد عکسهایشان را نشانش داد.
پسرک گفت:_دخترت کپی اونموقعهای خودته، خیلی خوشگله...
دخترک تشکر کرد و گفت:+یادته سی سال پیش یه همچین روزی بهم گفتی هردوی ما با یکی ازدواج میکنیم ولی هنوزم همونایی هستیم که اسمشون روی دیوار سرکوچه حک شده؟ چقدر اون موقعها بچه بودیم، کلی آرزو باهم ساخته بودیم و توی رویاهای بچگانه خودمون غرق بودیم، یکی نبود بهمون بگه بچه بیا پایین :)
_اره :))، ازون موقع خیلی میگذره، ما دیگه اون آدمای سابق نیستیم، بزرگ شدیم، پخته شدیم و فهمیدیم زندگی چیزی بیشتر از اونیه که ما فکر میکردیم؛ فهمیدیم دویدن و نرسیدن یعنی چی، فهمیدیم خواستن و نخواستن یعنی چی و یا حتی دوست داشتن و عاشق بودن یعنی چی!
+اوهوم... خوشحالم واسه جفتمون، ما تجربههای قشنگی برای هم بودیم...
_اره، خیلی...
+آخخ یادم رفت، یه دقیقه صبر کن
دخترک به آشپزخانه دوید و دو زیردستی برداشت و همراه با کیکی به سمت پسرک رفت. دخترک گفت: +اینو برای دخترم درست کردم، برش اول سهم تو شد :)
پسرک کلی خوشحال شد و برش بزرگی از کیک را برداشت و مشغول خوردنش شد، با دهان پر گفت:_هنوزم دستپختت تکه، عالی شده خیلی خوشمزهاست، خوشبهحال دخترت
دخترک بلند زد زیر خنده
و پسرکی که غرق در خندههای او شد... دلش برای خنده های او تنگ شده بود...
بعد از تمام شدن کیکش، کتش را از روی مبل برداشت و بلند شد. دخترک هم به همراه او بلند شد. پسر با لبخند گفت:_خیلی خوشحال شدم از دیدنت، کیکتم عالی بود، از طرف من به دخترتم آزادی از مدرسهشو تبریک بگو :)، عه راستی! یه چیزی برات دارم.
و دست کرد در جیبش و جعبه کوچکی را بیرون کشید. جعبه را به دست دخترک داد. دخترک آن را باز کرد، چشمانش از ذوق درخشید، دستبندی ظریف و زیبا درون جعبه بود. پسرک گفت:_نمیدونستم الان چی دوست داری، ولی یادمه اونموقعا اکسسوری خیلی دوست داشتی، بخاطر همین با سلیقه خودم برات اینو گرفتم؛ امیدوارم که خوشت اومده باشه ؛)
+وای این عالیه، خیلیی خوشگله، خیلیی ازت ممنونم...
پسرک همانطور که در خانه را باز کرده بود و داشت کفشش را میپوشید، گفت: _قابل تو رو نداره، مرسی بخاطر همه چیز. خب من دیگه برم، خدانگهدارت باشه
+خوشحال شدم دیدمت، خیلی سورپرایزم کردی، توی همه زندگیت خدا به همراهت باشه... :)
پسرک با لبخند سرش را تکان داد و رفت.
و بازهم دخترک، با لبخند در را بست و نفس عمیقی کشید و پشت در نشست و دستش را روی قلبش گذاشت؛ چشمانش را بست و به قلبش اجازه داد تا هرچه میخواهد بکوبد، زیر لب گفت:
تو را دیدمت، بعد عمری سلام!
ببین اشک شوقی که ریزد مدام..
ماندن یا نماندن،
به یاد تو ماندم یا نماندم
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟!
بیوفا حالا که من افتادهام از پا چرا؟ :)
و قطره اشکی سمج، که بعد از اینهمه سال، بازهم برای پسرک از گوشه چشمش چکید...
پ.ن:
تراوشات یک ذهن :)